O Porriño — A instrución sobre a morte a golpes de Carlos Alberto Videira, cuxo cadáver apareceu nun pozo en 2021, sufriu un novo e significativo xiro despois de que o expropietario da finca onde se achou o corpo prestase declaración ante o xuíz instructor. A súa versión cuestiona un dos argumentos nos que se apoiara a Fiscalía para solicitar o arquivo do caso, postura que xa fora matizada pola Audiencia Provincial de Pontevedra e que agora volve poñerse en dúbida, obrigando á reapertura de liñas de investigación pendentes.

Unha comparecencia que engade máis interrogantes

A declaración do expropietario, tomada nos últimos días, non achegou a claridade que agardaban nin a defensa nin a acusación particular. Ao contrario: segundo fontes próximas ao procedemento, o seu relato introduce discrepancias sobre a cronoloxía de accesos ao solar e sobre os traballos que se realizaron na parcela antes do achado. Esas diferenzas afectan á reconstrución básica dos feitos e complican a valoración de cando puido producirse a morte.

Fontes xudiciais sinalan que o testemuño entra en conflito con, cando menos, un dos motivos que a Fiscalía alegou para pedir o peche da causa —insuficiencia probatoria nalgúns aspectos clave— e que xa fora cuestionado pola Audiencia. Na práctica, a declaración obrigou o instructor a ordenar dilixencias complementarias: novos peritaxes forenses, revisión da cadea de custodia das probas e a posible citación de testemuñas que ata agora pasaran desapercibidas.

«A súa versión xera máis dúbidas que certezas e obriga a completar probas técnicas que ata agora non se solicitaran», recoñecen fontes próximas ao xulgado.

Cómpre lembrar que o achado do cadáver foi fortuito: operarios que accederon ao terreo para realizar traballos localizaron o corpo no pozo, o que condicionou desde o primeiro momento as posibilidades de recuperación de indicios. A vítima presentaba signos de violencia contundente, pero a degradación e as condicións do emprazamento truncaron certas liñas de investigación físicas habituais neste tipo de procedementos.

O caso, entre a prudencia xudicial e a presión social

En O Porriño e na súa comarca —zona industrial e de paso entre Vigo e o interior de Pontevedra— o caso non só espertou conmoción senón tamén debate sobre a capacidade das autoridades para resolver crimes complexos en contornos rurais. A petición de arquivo formulada pola Fiscalía meses atrás acendera as alarmas na familia e en parte da sociedade local; a Audiencia xa apuntara entón que existían indicios que merecían unha exploración máis profunda, e a recente declaración do expropietario reforza esa tese.

O contexto local achega matices que unha análise fría non recolle: O Porriño é un concello con vínculos estreitos co tecido industrial e cunha xeografía de fincas e solares que cambia de mans con frecuencia. Eses movementos rexistrais, xunto coa existencia de obras e accesos temporais, complican a investigación sobre quen puido entrar na parcela e en que condicións. Por iso, fontes xudiciais barallan agora a necesidade de verificar contratos de obra, entradas e saídas rexistradas e, se procede, imaxes de cámaras próximas que puidesen aportar unha pista.

A familia de Carlos Alberto Videira amosouse desde o inicio firme na súa esixencia de non pechar a investigación sen esgotar todas as vías. A súa postura foi un vector constante de presión e contribuíu a que a Audiencia mantivese o expediente aberto a pesar da petición fiscal. Agardando novas dilixencias, a sensación entre os achegados é de frustración e desasosego: piden respostas e temen que a causa acabe arquivada sen esclarecer a autoría.