A eólica europea denuncia un muro xurídico ben orquestrado en Galicia

O sector eólico continental, con Galicia como un dos seus epicentros, detecta algo máis ca simples trabas administrativas: fala dun “ecosistema ben organizado” que frea o despregamento de renovables na Unión Europea. O fenómeno, que algúns vinculan a inxerencias estranxeiras, concrétase nunha proliferación de recursos xurídicos, plataformas e campañas que ralentizan ou bloquean proxectos clave para a transición enerxética. Nesta pugna, a comunidade galega volve ocupar titulares, atrapada entre o vento e a sospeita.

Quen percorre a costa entre Ortegal e A Mariña lucense percíbeo. Os parques previstos atópanse con alegacións, litixios e un clima de desconfianza crecente. Detrás, segundo voces do sector, hai algo máis ca defensa do territorio: apúntase a unha estratexia con ramificacións internacionais e locais. O resultado é un atasco difícil de xustificar en plena crise climática.

Unha fronte xudicial que non deixa de medrar

Poucas veces a batalla polo vento galego foi tan encarnizada. Abonda con mirar os xulgados de Santiago ou A Coruña, onde se acumulan procedementos relacionados con proxectos eólicos. O dato non é menor: a media de atraso na tramitación supera con moito os dous anos, mentres empresas e administración encadean recursos, informes e contrainformes. Un responsable do sector resume a situación cunha carauta: “É unha guerra de desgaste”.

A ninguén se lle escapa que parte destes recursos emerxen de plataformas que, a primeira vista, representan intereses veciñais ou ambientais. Pero o certo é que, en moitos casos, a súa capacidade xurídica e organizativa sorprende mesmo aos operadores veteranos. As sospeitas de que detrás existen apoios externos —algúns con intereses contrarios á independencia enerxética europea— xa se coaron en foros empresariais e políticos.

Galicia, con case o 15% da potencia eólica instalada en España, é un laboratorio perfecto para observar o fenómeno. A comarca da Terra de Melide e a contorna do Barqueiro viron como proxectos en fase avanzada quedaron paralizados por un rosario de impugnacións. Demasiado tempo. A cifra de parques bloqueados fala por si soa: máis de 40 en todo o noroeste.

Quen move os fíos? Entre a sospeita e a evidencia

Difícil precisar ata que punto hai unha man invisible detrás da ofensiva xudicial. Fontes institucionais admiten que detectaron patróns de actuación que se repiten en varias rexións de Europa: demandas redactadas coa mesma estrutura, alegacións que saltan dun país a outro, informes técnicos case calcados. A eólica europea, afeita a lidar coa oposición social lexítima, agora apunta máis alto: fálase en privado de “inxerencia rusa” e dunha ofensiva coordinada para debilitar a aposta verde da UE.

Cómpre lembrar que o contexto internacional non é alleo a estes movementos. Tras o inicio da guerra en Ucraína e as sancións enerxéticas, a Unión Europea acelerou a súa transición cara ás renovables. Pero ese xiro estratéxico coincidiu, casualidade ou non, co auxe de litixios e campañas de desinformación en varios países. Galicia non é unha excepción.

Un alto cargo municipal na provincia de Lugo resúmeo así: “Nunca viramos tantos recursos con este nivel de detalle. Non parecen espontáneos”. No fondo, a pregunta é se a defensa do territorio pode estar a ser instrumentalizada por intereses xeopolíticos contrarios ao desenvolvemento da eólica europea. Ninguén o afirma en público, pero a inquedanza medra.