O Xulgado de Contencioso-Administrativo número 3 de Pontevedra deu un prazo de dez días ao Concello de Oia para que notifique formalmente á mercantil Balneario do Atlántico a obriga de derrubar o complexo coñecido como Talaso. A resolución xudicial chega despois do naufrago dun intento de legalización do complexo hoteleiro, que non puido acreditar a súa regularización dentro do prazo concedido.
A orde xudicial e o que implica
A providencia do Xulgado obriga ao goberno local a iniciar o trámite formal de requirimento á empresa propietaria, un paso administrativo necesario antes de que, no seu caso, se executen as medidas de demolición. Non se trata só dunha advertencia: o auto articula a forma procesal mediante a cal a corporación municipal debe cumprir unha sentenza que deixa en evidencia o fracaso do plan de regularización do complexo.
Fontes municipais consultadas —a falta de confirmación oficial sobre os detalles administrativos— recoñecen que a situación obriga a acelerar trámites que durante anos estiveron paralizados por recursos e negociacións. Segundo estas fontes, a empresa non alcanzou a subsanar as carencias documentais que lle foron requiridas para a legalización, o que acabou por deixar sen efecto calquera reforma urbanística que puidese ter evitado o derribo.
Na práctica, ese requirimento formal ao propietario é o paso previo á execución. Se Balneario do Atlántico non cumpre nun prazo razoábel, a administración podería adoptar medidas subsidiarias, aínda que o modo e o custo dunha intervención así adoitan suscitar litigios e recursos que prolongan o proceso.
Antecedentes: un conflito que ven de longo
Oia, municipio caracterizado polo seu perfil costeiro sobre a ría de Vigo e pola proximidade do cabo Silleiro, tem nos últimos anos varios episodios de tensión entre o desenvolvemento turístico e a protección do territorio. Non é a primeira vez que unha iniciativa inmobiliaria topa coa férrea lexislación costeira e cos criterios urbanísticos que rixen en Galicia.
Hai que lembrar que, tras o auge dos desenvolvementos hoteleiros nas décadas pasadas, numerosos proxectos foron revisados xudicialmente por supostas irregularidades nas licenzas e ocupación da franxa marítimo-terrestre. Nese contexto, o Talaso converteuse nun foco de atención local: para moitos veciños foi símbolo dun modelo de crecemento que en ocasións se saltou controis, mentres que para outros representaba emprego e actividade económica nun municipio onde o turismo de calidade e a hostalaría son fontes de ingresos importantes.
O intento de legalización que agora fracasa foi presentado como a vía para resolver a situación administrativa do complexo sen chegar á demolición. Con todo, a esixencia de cumprir prazos e aportar documentación técnica e urbanística non se atendeu a tempo, e os tribunais decidiron que esa inacción procesal non pode eternizar unha obra que os xuíces consideran irregular.
Repercusións locais e próximos pasos
A orde xudicial abre agora un período decisivo para Oia. Se o Concello executa o requerimento nos dez días fixados polo Xulgado, a pelota volverá ao tellado do Balneario do Atlántico: a empresa terá que decidir entre acatar a orde e proceder á demolición, ou agotar as vías de impugnación ante instancias superiores, o que dilataría aínda máis o conflicto. En calquera dos casos, o proceso terá un custo social e económico perceptíbel no municipio.
Por unha banda, a demolición dun complexo hoteleiro acarre perda de postos de traballo directos e indirectos, así como a ruptura dunha oferta turística nun enclave cuxa tempada estival adoita ser decisiva para a economía local. Por outra, mantén a doctrina que dende hai anos aplican os tribunais en Galicia en defensa do dominio público marítimo‑terrestre e do planeamento urbanístico, unha prioridade que asociacións ecoloxistas e plataformas vecinais han reivindicado con insistencia.
O Concello, en calquera caso, afronta unha encrucillada: executar unha sentenza implica capacidade técnica e presupostaria, e non é a primeira vez que os concellos se atopan á hora de afrontar derrubos coa realidade de non contar con fondos suficientes. Algunhas administracións optaron pola vía da execución forzosa con repercusión económica sobre os propietarios; outras sufriron atrasos e recursos que converteron o proceso nunha guerra xurídica prolongada.
O que sí parece claro é que o prazo de dez días marca un punto de inflexión. Veciños da parroquia e representantes de colectivos conservacionistas seguirán con atención a paso dos días, mentres o sector turístico local observa con incertitude o desenlace. Segundo fontes próximas á corporación, existe vontade de acatar a orde xudicial, pero tamén a preocupación polas consecuencias que unha execución inmediata podería provocar na dinámica económica do municipio.
Alén da resolución concreta do Talaso, o caso pon en evidencia un debate maior: a necesidade de conciliar a protección do litoral con modelos de desenvolvemento turístico sostibles que non dependan de atallos xurídicos nin da demora das administracións. A falta de confirmación oficial das actuacións que adoptará o Concello, o reloxo xudicial marca o compás. En dez días saberase se Oia dá o paso definitivo para executar unha demolición largamente anunciada ou se, polo contrario, o conflicto entra nunha nova fase de recursos e prórrogas.
Pódelle interesar:
- A renda dispoñible en Galicia sobe un 5,5 % e alcanza os 20.099 euros por habitante, pero a desigualdade territorial non cede
- A poboación estranxeira con residencia legal en Galicia crece un 8,7 % e duplica a taxa nacional
Información adiantada en exclusiva por La Voz de Galicia.
