Preto de cincuenta cans agardan adopción na Protectora de Animais do Morrazo, en Moaña, onde a entidade combina o coidado diario coa socialización dos animais e a procura de fogares responsables. En marzo de 2026, a organización reforzou o seu labor con programas de apoio a colonias felinas mediante o método CES (captura, esterilización e solta) e iniciou reformas nas súas instalacións para adaptalas ás novas necesidades. A prioridade, segundo a propia protectora, é converter o seu espazo nun punto de tránsito cara a familias definitivas e non nun destino permanente para os animais. As autoridades locais e a cidadanía foron chamadas a colaborar para facilitar as adopcións e o apoio loxístico.
O centro atende tanto a cans como a gatos, aínda que nestes momentos son os canes quen ocupan a maior parte dos chenís. O equipo de voluntariado e o persoal encárganse da alimentación, da atención veterinaria básica e da socialización, tarefas fundamentais para que os animais adquiran condutas compatibles coa vida nun domicilio. As adopcións xestiónanse tras un proceso de valoración para garantir que os novos propietarios reúnen as condicións necesarias. Deste xeito, a protectora pretende reducir os retornos e os abandonos posteriores.
A intervención en colonias felinas mediante CES forma parte dunha estratexia máis ampla de control e benestar animal. Capturar temporalmente os individuos, esterilizalos e devolvelos ao seu hábitat evita camadas indesexadas e reduce o sufrimento de animais sen fogar, explican desde a entidade. Ademais, ese traballo complétase con campañas de identificación e vacinación cando a situación o permite. A protectora subliña que a xestión de colonias esixe coordinación e recursos, e que o CES é unha ferramenta eficaz cando se aplica de xeito continuado.
As reformas nas instalacións buscan responder a necesidades crecientes: mellorar o illamento sanitario, aumentar os espazos de recreo e optimizar as áreas de atención veterinaria e de corentena. A organización detectou que adaptar os recintos a criterios de benestar reduce o estrés dos animais e facilita os procesos de socialización. Tamén se pretende habilitar zonas específicas para a acollida temporal de animais en tránsito cara a adopcións ou familias de acollida. Para financiar as obras, a protectora combina achegas privadas, eventos de recadación e doazóns puntuais.
O traballo diario na protectora depende en boa medida dunha rede de persoas que actúan como voluntarias, acolledoras e colaboradoras puntuais. Estas tarefas inclúen paseos, programas de educación básica e a procura activa de fogares mediante difusión en redes e contactos con asociacións de adopción. A entidade mantén protocolos para valorar a idoneidade dos postulantes e ofrece asesoramento posterior a quen formaliza unha adopción. Ese acompañamento é clave para evitar devolucións e asegurar o éxito da convivencia.
A chamada á cidadanía é clara: adoptar, acoller temporalmente ou colaborar con doazóns son formas directas de aliviar a presión sobre o refuxio. A protectora insiste na responsabilidade que supón ter un animal e na necesidade de planificación antes de tomar esa decisión. Tamén pide apoio para cubrir gastos veterinarios e de mantemento, fundamentais para soster a actividade habitual. Sen unha resposta activa da comunidade, a capacidade do centro tense, advirten os seus responsables.
No contexto comarcal, a Protectora de Animais do Morrazo actúa como referencia para a atención a animais sen fogar en Moaña e municipios próximos, ofrecendo recursos e experiencia na xestión de abandonos e colonias. Os seus responsables destacan que, aínda que os recursos son limitados, o enfoque na adopción e na redución da reprodución indesexada contribúe a paliar…
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.