A sospeita do lume intencionado cae sobre Baltar e Rodeiro: 135 hectáreas arrasadas

Tres focos incendiarios asolaron o pasado venres un total de 135 hectáreas repartidas entre os concellos ourenzáns de Baltar e Rodeiro. As lapas, que estalaron case de forma simultánea durante o mediodía, avanzaron cunha virulencia inusitada, obrigando a despregar un dispositivo terrestre e aéreo masivo. A sombra da intencionalidade planea firmemente sobre a comarca.

Sincronía sospeitosa na Comarca da Limia

É difícil falar de casualidades cando o lume estala en varios puntos á vez. E aínda menos cando se repite o padrón. O sábado declaráronse varios incendios que afectaron a unha superficie aproximada de 135 hectáreas. Cómpre recordar que o incendio de maior entidade declarouse ás doce e vinte do mediodía no concello ourensán de Baltar. O epicentro da traxedia situouse na parroquia de Garabelos do Bouzo.

Aínda que esta fronte principal xa se atopa controlada, as lapas non respectaron fronteiras administrativas e avanzaron con furia ata o termo municipal limítrofe de Rodeiro. A orografía complicada e a proximidade a núcleos de poboación obrigaron a manter a máxima alerta. O lume achegouse perigosamente ás localidades de Seoane e As Fiestras.

A ninguén se lle escapa que a sorte estivo da súa banda. Polo momento, non foi necesario desaloxar os veciños. Con todo, a situación xerou unha enorme tensión. As labores de extinción complicáronse sobremaneira polo cambio na dirección do vento, o que provocou que a fronte mutase. Tempo de máis agardando a que as condicións meteorolóxicas axuden.

O pantasma da reincidencia criminal

Non é menor o dato da temporalidade. Quen coñeza o rural galego sabe que moitos lumes non nacen por obra do acaso. Fontes municipais de Baltar xa expresaron as súas sospeitas de xeito público e rotundo. Existan indicios claros que apuntan a unha orixe intencional. A clave desta afirmación radica nun detalle escalofriante: teríase prendido lume no mesmo lugar exacto apenas tres días antes. Unha proba reveladora sobre a natureza do problema. Coincidencias de máis.

O certo é que a persistencia do lume nun mesmo enclave xeográfico esperta todas as alarmas. Non parece casualidade que os focos de Rodeiro e Baltar se iniciasen practicamente á vez, cruzando a fronteira natural entre as provincias de Ourense e Pontevedra. A acción do ser humano segue a ser o principal azoute do monte galego. A cifra fala por si soa.

Un despregamento técnico sen repiro

Para combater esta emerxencia, a Consellería do Medio Rural activou de inmediato un dispositivo exhaustivo. A resposta institucional foi contundente en canto a medios materiais. Sete axentes forestais traballaron sobre o terreo coordinando as operacións.

A estes efectivos sumáronse un total de trece brigadas. O apoio mecánico tamén resultou fundamental, con sete motobombas e tres escavadoras abrindo devasas onde a man humana non chegaba. Tres técnicos e unha unidade técnica de apoio completaron o dispositivo de xestión sobre o terreo.

O ceo da Limia encheuse de maquinaria pesada. Tres helicópteros e nove avións lanzaron descargas de auga de xeito ininterrompido sobre as zonas máis inaccesíbeis. A estes efectivos cómpre sumar a intervención da BRIF de Laza. Este equipo especializado achegou dezaoito bombeiros forestais e outros dous helicópteros, resultando vital para atallar a propagación pola serra.