O Consello da Xunta aprobou este luns, 23 de marzo de 2026, a aplicación do Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia, o Pladiga, para este ano. O paquete incorpora reforzos humanos e tecnolóxicos —entre eles 42 novas brigadas en época de alto risco, drones e sistemas de videovixilancia— e aumenta a Unidade de Directores de Extinción. O executivo autonómico defende a actualización como resposta “aos novos tipos de lumes de enorme intensidade nos últimos veráns”, en palabras do presidente.
Medidas operativas e despregamento sobre o terreo
A principal novidade práctica do Pladiga 2026 é o reforzo do dispositivo operativo en tempada crítica. O plan contempla a incorporación de 42 brigadas adicionais nos meses de maior risco, un esforzo dirixido a acurtar os tempos de resposta e a multiplicar as labores iniciais de control do lume. Ademais, a Xunta decidiu ampliar o periodo de traballo do persoal fixo discontinuo, unha figura que en Galicia foi tradicionalmente clave para soster a rede de extinción durante o verán e reducir a rotación de efectivos.
Na vertente de mando e coordinación, a Xunta impulsou a ampliación da UDEX —Unidade de Directores de Extinción— que pasa de contar con seis expertos a dispoñer de quince. A intención é mellorar a toma de decisións en grandes sinistros, con equipos de dirección máis asentados e multidisciplinares que poidan xestionar incendios de gran complexidade e duración.
A aposta pola tecnoloxía tamén adquiri protagonismo. O Pladiga incorpora formalmente o uso de drones tanto para vixilancia como para apoio en tarefas de extinción e recoñecemento post-incendio. Complementan esta estratexia sistemas de videovixilancia dedicados á detección temperá, que a Administración espera despregar en puntos sensibles da xeografía galega. O debate sobre a eficacia real destes aparellos vén de lonxe, pero os responsábeis autonómicos véños agora como unha ferramenta necesaria para detectar focos incipientes e priorizar recursos.
Por que se revisou agora o plan
A actualización do Pladiga chega tras veráns con episodios de lume de gran intensidade que deixaron imaxes e danos que aínda resoan nos concellos rurais. Localidades como O Barco de Valdeorras experimentaron evacuacións e perdas materiais, escenas que ilustran a vulnerabilidade de amplas zonas do rural galego. A combinación de secas recurrentes, acumulación de combustible forestal e un tecido rural envellecido converteu calquera conato nun risco serio de expansión.
Na explicación oficial, o presidente Alfonso Rueda subliñou a necesidade de “adaptarse aos novos tipos de incendios”, frase que resume a idea de que non abonda con manter os esquemas tradicionais. A experiencia recente amosou lumes con comportamento extremo, que cruzan cortalumes e superan medidas defensivas clásicas. Por iso o Pladiga 2026 reforza tanto o compoñente humano —brigadas e dirección— como a detección e a intelixencia operacional.
Historicamente, o debate en Galicia sobre incendios mestura xestión forestal, política e economía rural. A estrutura do monte —con masas de eucalipto e piñeiros, parcelas abandonadas e maleza acumulada— e a ausencia de políticas de prevención sostibles a longo prazo alimentan o problema. A Xunta incorpora medidas técnicas, pero a pregunta de fondo segue sendo como lograr un modelo de ordenación do territorio que reduza a recorrencia e a virulencia dos incendios.
Repercusións, críticas e os próximos pasos
O Pladiga 2026 deberá pasar este venres polo Consello Forestal, órgano no que a Xunta adoita contrastar medidas con concellos, bombeiros e asociacións agrarias e fore
