Familias e expertos esixen un Plan Nacional contra o acoso escolar

Os últimos acontecementos relacionados con familias que claman por un plan nacional contra xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.

Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require un análise detallado. Nos últimos días, a deficiente xestión do colexio sevillano Irlandesas Loreto no caso Sandra Peña provocou que gran parte do foco mediático se centrase nos protocolos fronte ao acoso escolar e na súa activación. Non obstante, os profesionais que levan anos tratando con familias de vítimas saben que os protocolos son só «a punta do iceberg», como introducen a ABC desde a Asociación Española para la Prevención del Acoso Escolar. O problema, afirman, está a enfocarse mal. «A activación dun protocolo é unha cuestión profundamente burocrática e cando se pon en marcha xa adoita ser demasiado tarde. Os protocolos son lentos per se e nunca tiveron ningún sentido. Os colexios non son obxectivos, non poden ser xuíces e tamén parte. Para frear o drama do acoso escolar precisamos un plan nacional de especialistas externos que vaian aos centros», opina Enrique Pérez-Carrillo, presidente da mencionada asociación. Cando se dá un caso de ‘bullying’, afirma, os pais adoitan sentir indefensión ante as institucións; as familias rendense ao non atopar fenda ningunha nun sistema que se protexe a si mesmo e que «opera no silencio». Esa é, precisamente, a idea que Joaquín Chico de Guzmán, orientador e psicólogo educativo, leva anos defendendo e que plasmou en ‘O Silencio de Prometeo’. Cree que o acoso non se produciría se non existise un pacto de silencio, unha especie de ‘omertà’. O silencio do colexio, das familias implicadas ou dos compañeiros e tamén ese silencio institucional que acaba reducíndoo todo a un escueto «son cousas de nenos». «O acoso non adoita darse entre vítima e agresor se non hai grupo, se non hai testemuñas. O acosador adoita ser alguén que se impón aos demais, unha especie de referente que se aproveita do medo», afirma Chico de Guzmán a ABC. Este orientador, que coñece o día a día nos colexios, relata que a realidade do ‘bullying’ é tremendamente complexa posto que, normalmente, detrás dun neno agresor tamén adoitan haber problemas. «Creo que é simplista pensar que as vítimas son sempre cordeiriños e os acosadores son despiadados. De feito, non é estraño que un neno que foi vítima nun colexio e remata marchándose chegue a ser quen agrede a outros compañeiros ao chegar a un novo centro», sinala. Todo isto potenciado, sostén, pola onmipresencia das redes sociais que envalentonan o agresor. «Antes, cando un adolescente chegaba a casa tiña un espazo libre de acoso, pero agora xa non ten escapatoria e as vítimas sofren ataques permanentes. O ciberacoso está a agravar o problema do acoso», conclúe. Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.

É importante destacar que este tipo de situacións non ocorren no baleiro. Os antecedentes históricos e o contexto socioeconómico actual xogan un papel fundamental na comprensión completa destes eventos. Expertos na materia sinalaron que a converxencia de múltiples factores creou as condicións propicias para o desenvolvemento actual dos acontecementos.

Dende distintos sectores ergueuse a voz ofrecendo perspectivas variadas sobre o tema. Mentres algúns analistas manteñen unha visión optimista sobre as posibles resolucións, outros advirten sobre os desafíos que poderían xurdir a curto e medio prazo. Esta diversidade de opinións reflicte a complexidade inherente á situación.