As termas de A Chavasqueira e O Muíño da Veiga de Ourense pecharán ata cinco meses ao ano

Dous dos espazos termais máis frecuentados de Ourense, A Chavasqueira e O Muíño da Veiga, deixarán de estar dispoñibles para o público durante períodos de ata cinco meses. Así o prevé o novo contrato de supervisión das zonas termais, aprobado en xunta de goberno o pasado 27 de agosto e que xa está en fase de licitación. Baixo esta planificación, só o complexo de Outariz-Burga de Canedo manterá as súas portas abertas durante os doce meses do ano.

Un calendario que divide a cidade termal

A nova planificación establece un calendario claramente desigual entre os distintos recursos termais da cidade. O espazo termal de Outariz-Burga de Canedo, a instalación máis ambiciosa e mellor equipada, continuará funcionando ininterrompidamente durante todo o ano. As súas veciñas A Chavasqueira e O Muíño da Veiga, en cambio, quedarán reducidas a unha ventá operativa de abril a outubro.

Na práctica, isto significa que de novembro a marzo os bañistas que acudan a estes dous puntos do Miño encontrarán as instalacións pechadas. Cinco meses. Non é pouco.

Horarios reducidos máis de medio ano

O contrato aprobado tamén recolle cambios no horario de apertura. As instalacións pecharán ás 19:00 horas durante a metade do ano, o que acorta aínda máis a franxa dispoñible para quen acostuman bañarse ao caer a tarde ou tras a xornada laboral. A combinación de ambos factores, peche estacional e horario máis restritivo, configura un escenario ben distinto ao que ata agora coñecían os usuarios habituais das termas urbanas.

Convén lembrar que Ourense baséa boa parte da súa identidade na auga quente que brota do seu subsolo. As termas xunto ao río, gratuítas e abertas, convertéronse cos anos nun reclamo turístico e nun sinal de calidade de vida para os veciños. Restrinxir o acceso a dous dos puntos máis emblemáticos, aínda que sexa por motivos de xestión, toca unha fibra sensíbel na cidade.

A xestión en mans dun novo concurso

A decisión non é froito dun decreto improvisado, senón que se recolle no pregoll do contrato para a supervisión das zonas termais, que o goberno local sacou a concurso tras aprobalo en xunta de goberno a finais de agosto. Será a empresa adxudicataria a encargada de aplicar este réxime de apertura e peche, coas termas repartidas entre funcionamento anual e estacional.

A ninguén se lle escapa que detrás destas restricións adoitan pesar razóns de mantemento, custo de persoal ou menor afluencia no inverno. Pero tamén é certo que a afluencia en tempada fría, precisamente cando o contraste da auga quente co frío exterior fai máis atractivo o baño, non é desprezábel. A cifra de meses pechados fala por si só.

Un debate de fondo sobre o modelo termal

Máis alá do calendario concreto, a polémica apunta a unha cuestión de fondo: que modelo de cidade termal quere Ourense. Se a auga é un recurso singular que diferencia a cidade de case calquera outra en Europa, limitar o acceso aos espazos onde se disfruta libremente merece, como mínimo, unha explicación pública detallada. As termas de A Chavasqueira, coas súas pilonas á beiras do Miño, ou as de O Muíño da Veiga non son instalacións accesorias, senón lugares con uso social consolidado.

Queda por ver como responde o mercado ao concurso e, sobre todo, como reaccionan os usuarios cando chegue novembro e comprobem que o ritual do baño de inverno xa non é posible en dous dos seus recunchos favoritos. Merece a pena aforrar na xestión se o custo é baleirar de contido a marca de Ourense como cidade termal? A resposta, de momento, daráa o calendario.