Un equipo de investigadores da Universidade de Texas en Austin, en colaboración con Texas A&M, conseguiu sementar e colleitar garavanzos en mesturas que conteñen un análogo do regolito lunar, segundo un estudo publicado o 11 de marzo de 2026 na revista Scientific Reports. O experimento demostra que, coa incorporación de materia orgánica e microorganismos beneficiosos, é posible transformar ese substrato rochoso nun medio capaz de manter cultivos básicos, un avance que ten implicacións directas para as futuras misións tripuladas á Lúa. Os científicos elixiron a variedade de garavanzo coñecida como ‘Myles’ polo seu tamaño e resiliencia, características útiles en contornas con espazo e recursos limitados, como unha base lunar. O traballo chega en paralelo aos plans da NASA para devolver astronautas ao satélite co programa Artemis II.
Os investigadores empregaron un análogo do regolito lunar —un material sintético que replica a composición da superficie lunar— e mesturárono con material orgánico e fungos beneficiosos para imitar as funcións que na Terra proveen os solos vivos. Aínda que o regolito contén minerais aproveitables, carece de materia orgánica e da comunidade microbiana que facilita a nutrición vexetal, polo que o achegue biolóxico resultou clave para permitir a xerminación e o desenvolvemento das plantas. O experimento non só logrou que as sementes xerminásen, senón que tamén permitiu unha colleita, o que constitúe un fito nas probas de viabilidade de cultivos en substratos extraterrestres. O estudo detalla protocolos e proporcións de mestura que optimizaron o resultado en condicións controladas de laboratorio.
A decisión de empregar a variedade ‘Myles’ respondeu a criterios prácticos: o seu porte compacto e a súa tolerancia a condicións adversas facilitan o manexo en espazos reducidos e con recursos limitados, como os previstos en habitáculos lunares. As probas seguiron ciclos completos de crecemento desde a semente ata a colleita, e os investigadores controlaron variables como a humidade, a composición do substrato e a presenza de fungos simbióticos que melloran a dispoñibilidade de nutrientes. A pesar das melloras introducidas, as plantas cultivadas nas mesturas con regolito amosaron un crecemento máis lento e un tamaño menor que os seus equivalentes en solo terrestre, o que apunta a un estrés fisiolóxico persistente. Os autores subliñan que converter po lunar en solo fértil require aínda máis axustes e tempo de adaptación.
Entre os problemas identificados figura a posible presenza de metais que, en certas concentracións, poden resultar tóxicos para as plantas, así como a falta da rede de microorganismos que na Terra procesan e mobilizan os nutrientes. Para contrarrestar estas limitacións, o equipo incorporou material orgánico e fungos micorrícicos, que contribuíron a crear unha estructura máis semellante ao solo e a facilitar a absorción de minerais. Segundo a comunicación do grupo, estas emendas non só melloraron a xerminación senón que tamén aumentaron a supervivencia e a produción nos ensaios. Non obstante, os resultados subliñan que a produtividade segue a ser inferior á dos solos convencionais.
Os garavanzos medran en solo análogo á Lúa
A investigadora principal do estudo, Sara Santos, explicou que o principal reto non é tanto a ausencia de elementos nutritivos no regolito, senón que este non funciona como un solo vivo: “Ao engadir compoñentes biolóxicos empezamos a reproducir as condicións que fan que o solo sexa operativo na Terra”, explicou en declaracións recollidas polos autores do artigo. Santos e o seu equipo sinalan que a enxeñería de substratos e a introdución controlada de comunidades microbianas poden ser estratexias viables para producir alimentos en contornas extraterrestres, aínda que insisten na necesid
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.