Tras dezaseis anos desde o peche da histórica conserveira de Bouzas, un numeroso grupo de antigos empregados reavivou a batalla por cobrar os salarios e débedas pendentes. Coa vía concursal definitivamente pechada en abril de 2025 e sen terse visto resarcidos pola liquidación da empresa, os afectados piden agora ao Concello de Vigo que lles adjudique o 10% do aproveitamento urbanístico do solar para promover vivendas sociais e así facer efectivos os 5,3 millóns de euros que reclaman.
O derradeiro paso: dos xulgados á negociación co Concello
A imaxe da conserveira pechada en Bouzas permanece na memoria colectiva de Vigo. A empresa que un día foi emblema da industria local desmorouse, segundo sosteñen os propios traballadores, por unha pésima xestión nos seus últimos anos. Aquela quebra deixou unha lista de acredores onde figuran máis dun cento de traballadores e herdeiros que, a día de hoxe, seguen reclamando aquilo que consideran xusto.
Ao fronte da agrupación está Ángel Sanz Domínguez, de 71 anos, antigo xefe de vendas e presidente da Asociación de Extraballadores de Bernardo Alfageme S.A. Xunto ao avogado vigués Tomás Santodomingo, intentaron pola vía xudicial recuperar as cantas adebedadas. Non obstante, o proceso concursal concluíu sen que os traballadores percibiran o reclamado; o único que recibiron foi o diñeiro derivado do Fogasa.
Na liquidación da empresa abonáronse, por outra parte, uns honorarios dos administradores concursais que, segundo os afectados, ascendéron a 2,4 millóns de euros. Diante da impotencia de ver como se diluían os activos e sen resultado práctico nos xulgados, a asociación dirixiu ao alcalde unha carta fechada o pasado 13 de marzo solicitando unha reunión «para a procura dunha solución». Na misiva plantexan unha saída urbanística: que o Concello lles ceda gratuitamente o 10% do aproveitamento do solar para que a asociación poida promover vivendas de promoción pública e, con esas plusvalías, saldar as débedas laborais.
«Non recibiron nin un céntimo», denuncian os extraballadores sobre as percepcións tras a liquidación do concurso.
Un acordo plenario, unha promesa e o labirinto urbanístico
A reclamación non xorde da nada. En 2010, o pleno municipal adoptou por unanimidade un compromiso que afectaba ao aproveitamento urbanístico dos terreos da conserveira; aquelas plusvalías valoráronse entón en torno a 26 millóns de euros. A crise económica e a complexidade administrativa impediron materializar a promesa na súa altura e, co paso dos anos, o expediente foi quedando en espera.
Hai dous anos, a Xerencia de Urbanismo informou á asociación de que a cesión gratuíta só sería posible a favor dunha entidade sen ánimo de lucro e coa finalidade de construír vivenda pública. A asociación constituíuse formalmente en maio de 2025 e volveu solicitar a cesión do 10% do aproveitamento tipo da área ARC‑SUNC 237 —a matriz urbanística que inclúe Camíño Barciela, Esturáns e Tomás Alonso— coa esperanza de atopar unha saída social e económica ao conflito.
Con todo, o proxecto atópase agora outro escollo: a Xunta esixiu recentemente unha tramitación máis rigorosa por razóns ligadas á protección do patrimonio cultural. Esa intervención autonómica obriga a ralentizar os procedementos e refai parte do proxecto de recuperación do solar, co que se reduce a expectativa dunha solución rápida para quen levan anos agardando cobrar.
Mobilizacións e cálculo das débedas: cifras que marcan vidas
Os números que manexan os afectados son dispares por traballador: oscilan entre os 5.071 euros e case os 220.0
