Nunha situación de tensión nos mercados polo conflito en Oriente Medio, os investidores non acudiron masivamente ao ouro nin á prata como valores refuxio, segundo un informe difundido o 13 de marzo de 2026 polo banco suízo Julius Baer. O analista Carsten Menke apunta que a apreciación do dólar estadounidense e o ascenso dos rendementos da débeda pública dos Estados Unidos están restando atractivo aos metais prezosos. Aínda que se detectaron compras puntuais de ouro nos días iniciais do conflito, a demanda non foi suficiente para soster unha suba continuada. A conclusión principal do informe é que os investidores están optando por outras alternativas nun contexto de maior complexidade para os activos tradicionais.
Tras o arranque do conflito, os prezos do ouro e da prata experimentaron un repunte de curta duración que non perdurou no tempo. O informe de Julius Baer reflicte que o ouro retrocedeu un 3,5% desde ese pico inicial, mentres que a prata deixouse un 11%, unha caída que evidencia unha maior volatilidade no metal prateado. Esta diverxencia entre ambos metais confirma, segundo Menke, que a prata non comparte plenamente as características de “refuxio seguro” que tradicionalmente se atribúen ao ouro. A menor resiliencia da prata relaciónase co seu menor tamaño de mercado e coa intensa presenza de operadores especulativos.
A dinámica actual é, en boa medida, consecuencia do fortalecemento do dólar, que penaliza os activos denominados noutras moedas ao encarecelos para investidores estranxeiros. Ao mesmo tempo, o repunte dos rendementos dos bonos do Tesouro estadounidense reduce o atractivo de activos sen rendemento explícito, como o ouro, cuxo comportamento adoita mellorar cando as taxas reais caen. Menke subliña no seu informe que a narrativa que impulsou as subidas previas dos metais –a expectativa dunha depreciación do dólar– perdeu forza. Neste entorno, os mercados de renda variable e de enerxía mostran, segundo a análise, riscos máis pronunciados que os metais prezosos.
Aínda que o informe admite que unha prolongación do conflito podería modificar a ecuación, a recomendación de Julius Baer non é especialmente optimista respecto dunha alza sostida do ouro. Se a guerra se alonga, os produtos de ouro con respaldo físico poderían rexistrar unha demanda adicional por parte de investidores que procuren seguridade tangible, pero o banco non ve un potencial alcista de grande magnitude. Esa cautela responde tanto a factores técnicos do mercado como á influencia da política monetaria e do dólar na valoración dos metais. En consecuencia, a posible suba do ouro percíbese máis como unha reacción temporal que como un cambio estrutural na súa cotización.
No caso da prata, a análise remarca que o seu mercado é considerablemente máis pequeno que o do ouro e está máis exposto á especulación e ás variacións da demanda industrial. A prata ten usos en sectores tecnolóxicos e de manufactura que condicionan o seu desempeño cando a actividade económica se tambalea. Esa dualidade –parte metal de investimento, parte insumo industrial– incrementa a súa volatilidade en momentos de tensión xeopolítica e económica. Por iso, o informe conclúe que non debe considerarse un refuxio comparable ao do ouro, especialmente en escenarios de incerteza prolongada.
O documento tamén sinala que outros activos actuaron como receptores de fluxos nesta fase do mercado: criptomoedas como o bitcoin mostraron comportamentos distintos e, segundo La Región, o bitcoin anotouse máis do 3% desde o inicio do conflito. Ademais, a atención dos investidores dirixiuse cara a bonos con rendementos crecientes e cara a posicións en dólares, en detrimento dos metais. Esta reasignación suxire que as estratexias defensivas actuais se basean máis na liquidez.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.