Os okupas de Moaña, ao límite: «Durmimos no monte, como cans» tras aceptar unha pena de cárcere

A parella coñecida en Moaña por ter ocupado varias vivendas volve situarse no foco da polémica local despois de ser detida e posteriormente posta en liberdade tras aceptar unha condena. Segundo relatan eles mesmos, levan días durmindo ao raso nos arredores de Meira e temen as consecuencias penais dun novo acto: «se entramos noutra casa me caen catro meses a min e ata dous anos a Antonio», di a muller.

Detención e relato da parella

Mercedes e a súa parella, identificado como Antonio, foron arrestados o pasado domingo nunha vivenda da zona de A Moureira, no casco de Meira, e trasladados ao xulgado de Cangas. A detención acendeu de novo a alarma entre veciños que, no último mes e medio, viron como o conflito pola ocupación de inmobles enquistábase en distintos puntos do municipio, en especial no barrio de O Real.

Os feitos comezaron coa ocupación prolongada dunha casa en O Real —unha estadía que, segundo as queixas veciñais, durou aproximadamente mes e medio— e continuaron cando a parella accedeu a outra vivenda que si estaba habitada. Tras a detención en A Moureira, aceptaron unha pena de cárcere e saíron en liberdade condicionada. Mercedes afirma que ambos son conscientes de que reincidir pode acarrear penas máis severas: ela calcula polo menos catro meses, e sinala que a Antonio poderíalle corresponder ata dous anos por ter antecedentes.

Na súa versión, recollida en conversas con allegados e con responsables de emerxencias, a detención do domingo foi resultado dun engano: díxenlles que o inmoble estaba deshabitado. «Foi unha trampa que lle tenderon a Antonio e apareceu un dos donos», lembra Mercedes, que admite terse visto forzada a buscar refuxio nunha vivenda dun familiar para pasar a madrugada tras quedar en liberdade. A Garda Civil tivo que personarse para facilitar a súa saída e, desde entón, non constan novas ocupacións.

«Entendemos que o Estado ten recursos para poder axudarnos», «durmindo no monte, como cans», son algunhas das frases coas que Mercedes describiu a súa situación: noites ao raso, apoio puntual de veciños e a imposibilidade de acceder a un albergue porque, segundo lles dixeron, están completos.

Antecedentes e o problema habitacional local

A historia de Mercedes e Antonio non é illada na comarca do Morrazo. Moaña, co seu núcleo urbano e núcleos dispersos como Meira ou Quintáns, combina un parque de vivendas con segundas residencias baleiras e unha demanda crecente de aloxamento asequible. O choque entre dereitos de propiedade, necesidades sociais e a resposta penal alimentou debates públicos nos últimos anos.

Ademais, a condición dalgunhas vivendas ocupadas agravou o conflito. A casa de O Real quedou, segundo a propietaria, «destrozada» tras o abandono de quen a ocuparon: mobles e enxovais que deben retirarse, tarefas de limpeza intensiva e a intervención do Punto Limpo local, que xa estuda fórmulas para colaborar co Concello. O goberno municipal, pola súa parte, pediu á afectada a presentación dunha solicitude por escrito para tramitar a axuda coas garantías legais pertinentes.

Para moitos veciños, a ocupación é un problema de convivencia e seguridade; para outros, a foto fala dun fracaso das políticas sociais. Cabe lembrar que os servizos sociais municipais veñen advertindo da saturación de recursos como albergues e axudas de emerxencia, algo que se fixo máis patente en episodios recentes onde familias e persoas sen fogar quedaron ao marxe por falta de prazas.