Unha cidade fronte ao dilema do illamento
Mentres no pasado se celebraba cada nova ruta aérea como un triunfo do progreso, o presente obriga a reflexionar sobre a fraxilidade da conectividade nas cidades de tamaño medio. O caso da Coruña, que en cuestión de días viu desaparecer enlaces directos con cidades clave como Valencia e Málaga, invita a preguntarse se a mobilidade aérea está a converterse nun privilexio reservado só a grandes polos urbanos. O aeroporto de Alvedro, estratéxico para o noroeste peninsular, afronta un escenario incerto onde só sobreviven as conexións con Madrid e Barcelona, reflectindo unha tendencia preocupante: a concentración de rutas en poucos destinos e a paulatina perda de opcións para o viaxeiro.
Por que se perden as rutas? Un fenómeno máis alá da xeografía
A desaparición de conexións aéreas non responde unicamente a cuestións de demanda ou rendibilidade. Na última década, a política de rutas en España estivo marcada pola irrupción da competencia entre aeroportos próximos, as estratexias das compañías low cost e a falta dunha visión coordinada entre administracións locais. A redución progresiva de enlaces en terminais como Alvedro non é exclusiva de Galicia, pero si particularmente alarmante en territorios onde a orografía dificulta outras alternativas de transporte rápido.
Ademais, o modelo de subvencións públicas ás aeroliñas para atraer voos puntuais demostrou ser, en moitos casos, unha solución efémera: cando os fondos se esgotan, as rutas desaparecen. Isto pon en cuestión a sustentabilidade dun sistema de incentivos que non sempre se traduce nunha rede estable a longo prazo.
Implicacións económicas e sociais: máis alá das cifras
Á marxe do número de pasaxeiros ou do impacto no turismo, a redución de rutas afecta ao tecido empresarial e á vida cotiá. A conectividade aérea é un factor de competitividade para sectores que dependen da mobilidade, como a tecnoloxía, a industria ou os servizos avanzados. A imposibilidade de conectar de forma directa con outras rexións limita a atracción de investimentos, a celebración de eventos e ata a propia identidade metropolitana.
Pero o illamento non só se mide en termos económicos. A facilidade para viaxar inflúe na fixación de talento, na calidade de vida e no acceso a oportunidades educativas ou culturais. Unha cidade que ve mermadas as súas opcións de conectividade pode atopar dificultades para reter á xente nova e para atraer a novos residentes, afondando na fenda entre territorios centrais e periféricos.
Comparativa: como o afrontan outras cidades?
A perda de rutas aéreas en cidades intermedias foi abordada con estratexias diversas en España e Europa. Algúns territorios apostaron pola cooperación entre aeroportos próximos, evitando a competencia directa e sumando forzas para garantir un mínimo de frecuencias a destinos estratéxicos. Outros impulsaron a intermodalidade, mellorando conexións ferroviarias e de autobús para complementar a oferta aérea.
Por exemplo, a coordinación entre aeroportos dunha mesma provincia ou comunidade autónoma permitiu nalgúns casos soster rutas compartidas, especialmente en rexións onde a dispersión poboacional complica a viabilidade comercial dos voos. Porén, este tipo de acordos esixe vontade política e unha visión que supere o localismo, priorizando o interese xeral.
Que pode facer A Coruña para reverter a tendencia?
O debate sobre a conectividade aérea da Coruña, lonxe de reducirse á nostalxia polas rutas perdidas, debería abrir unha conversa seria sobre estratexias a longo prazo. A experiencia doutr
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.