Oito anos de espera: o mar devolve á familia do último tripulante do 'Sen Querer Dous'

A Costa da Morte, ese treito de litoral galego tan fermoso como traizoeiro, suma un novo capítulo á súa crónica de naufraxios, pero desta volta cun chisco de xustiza tardía. Transcorreron practicamente oito anos desde que o cerqueiro Sin Querer Dos se afundise fronte ás costas de Fisterra, levando consigo a varios tripulantes. Durante todo este tempo, unha familia viviu no limbo da desaparición, sen un corpo que chorar nin unha tumba onde depositar flores. Ese limbo, por fin, chegou ao seu fin.

Unha traxedia que marcou toda unha comarca

A traxedia ocorreu en decembro de 2018. O buque, que saíra a faenar, zozobrou en circunstancias que aínda hoxe se lembran con arrepiros. Seis homes formaban a tripulación. Catro deles perderon a vida aquela tarde, pero só tres cadáveres foron recuperados nos días posteriores ao sinistro. O cuarto home quedou en paradoiro descoñecido, engulido polo océano, converténdose no emblema da incerteza para os seus achegados e para toda a comunidade mariñeira de Fisterra e a Costa da Morte.

A investigación xudicial do sinistro prolongouse durante meses. Analizáronse as condicións do barco, as decisións da tripulación e os factores meteorolóxicos. Sinaláronse responsabilidades, houbo imputados e o caso chegou aos tribunais. Porén, unha sombra de dúbida planaba sempre sobre o proceso: a ausencia da última vítima. Este achado, por macabro que poida parecer, pon punto e final á parte máis humana do drama. As probas de ADN confirmaron a identidade do tripulante atopado por un cerqueiro nas inmediacións do lugar do afundimento hai máis dun ano.

O achado que devolveu a esperanza (e a certeza)

A casualidade quixo que fose outro cerqueiro, un barco xemelgo en esencia a aquel fatídico Sin Querer Dos, quen atopase o cranio do tripulante desaparecido. Os mariñeiros que realizaron o achado viviron momentos de gran impacto ao decatarse do que as súas redes trouxeran á superficie desde as profundidades. Coñecían a traxedia, coñecían a familia. O achado comunicouse ás autoridades, que iniciaron un minucioso proceso de identificación forense. As probas de ADN, realizadas coa máxima celeridade e discreción, confirmaron o que o corazón da familia xa presentía. É un final duro, pero é un final necesario.

A lacra da sinistralidade no sector pesqueiro

Máis alá do drama humano individual, a historia do Sin Querer Dos serve como un crú recordatorio dos riscos que asume a diario o sector pesqueiro galego, un motor económico fundamental para a comunidade autónoma pero que paga un prezo altísimo en vidas humanas. As investigacións posteriores ao accidente puxeron sobre a mesa debates incómodos sobre o mantemento das embarcacións, as extenuantes horas de traballo e as condicións de seguridade a bordo. Oito anos despois do sinistro, aínda que se implementaron algunhas melloras, o sector segue reclamando medidas máis contundentes que garantan que traxedias como esta non volvan repetirse. A sangría de sinistros na flota galega non cesa, e casos como o do Villa de Pitanxo, que mantén a súa propia e dolorosa odisea xudicial en Terranova, ou o do naufraxio do Mar de Marín, demostran que a loita pola seguridade no mar é unha batalla constante que dista moito de estar gañada. A recuperación destes restos pecha polo menos un capítulo xudicial crucial, eliminando calquera dúbida sobre o paradoiro de todas as vítimas e permitindo que o foco se poña, definitivamente, na prevención e na responsabilidade dos armadores.