Os peritos que compareceron na segunda sesión do xuízo celebrado en Vigo sinalaron que a caída dunha peza de máis de 7 toneladas sobre un traballador subcontratado foi consecuencia da inestabilidade da carga e de factores no propio estaleiro, e atribuíron a responsabilidade á empresa. O suceso produciuse nas instalacións de Beiramar e custou a vida a un traballador de 42 anos que prestaba servizos para unha subcontrata. As conclusións técnicas, expostas o 11 de marzo de 2026, centráron o debate entre acusación e defensa sobre quen asumía as obrigas de seguridade.
O primeiro perito que interveu asegurou que a concatenación de feitos —a colocación inadecuada da peza sobre o camión e a presenza dun cable no chan— favoreceu o sinistro e, por iso, recaeu a responsabilidade na mercantil titular do estaleiro. Engadiu que cando unha empresa mantén subcontratas e a actividade se desenvolve nas súas instalacións, corresponde á empresa principal garantir as condicións de traballo. Esa tese foi parcialmente avalada pola inspectora de Traballo que visitou o lugar, quen considerou que sen o cable no chan a carga non se tería derrubado.
A defensa, en cambio, planteou outra versión dos feitos baseada nas condicións do acceso ao estaleiro e en posíbeis defectos no transporte. O perito contratado pola defensa sostivo que foron os baches do firme e un primeiro balanceo do camión ao entrar na nave os que provocaron o desprazamento da peza, e cualificou o cable como un elemento «condicionante trivial». O seu informe e as súas competencias foron cuestionados polo fiscal durante a súa intervención, que puxo en dúbida a validez desas conclusións fronte aos datos recollidos na investigación.
Na sesión tamén compareceu o perito xudicial, que incidiu en que a magnitude da peza esixía unha forma concreta de suxeición e que, nese caso, o estaleiro debería ter facilitado ao transportista e aos operarios as instrucións necesarias para a súa carga e estiba. Segundo este experto, a falta de información sobre como debía viaxar a peza e como aseguala foi determinante na perda de estabilidade. Ao seu xuízo, a presenza do traballador no punto onde resultou alcanzado non era por si mesma un factor de risco que xustificase o accidente.
O camioneiro que conduciu o vehículo que transportaba a peza declarou na primeira sesión que, ao acceder ao estaleiro, percibiu un balanceo inicial da carga antes de que se producise a caída. Esa versión avala en parte a explicación do desgaste da eslinga ou dun freado puntual, defendida pola defensa, pero non contradí a tese de que a estiba e as condicións dentro do recinto contribuíron ao desenlace. As acusacións manteñen que as medidas preventivas foron insuficientes para evitar un incidente destas características.
O accidente, que rematou coa vida do traballador de 42 anos, provocou que catro xefes vinculados a Astilleros Cardama se senten no banco dos acusados por presunta falta de seguridade nas instalacións. A Fiscalía e as acusacións particulares sosteñen que se deron incumprimentos na obriga de velar pola seguridade dos empregados, incluidos os de empresas subcontratadas, mentres que a defensa intenta atribuír a causa a factores externos ou a fallos no transporte.
Durante a vista tamén se debateu o papel da eslinga que suxeitaba a carga: o seu posible desgaste foi esgrimido pola defensa como causa física do desprendemento, algo que o fiscal e os técnicos puxeron en relación coa supervisión do estaleiro sobre os medios de elevación e o seu mantemento. A discusión técnica sobre a orixe precisa do fallo —se primou a estabilidade, o equipo ou as condicións do firme— mantense aberta e é un dos eixos centrais do xuízo.
A sesión concluíu coa sensación de que hai
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.