Un grupo de catro expertos xubilados do Val Miñor conforma desde 2020 un pequeno laboratorio de ideas que busca ofrecer propostas concretas a concellos e organismos sobre os efectos do cambio climático e da globalización na bisbarra. O colectivo, que se reúne semanalmente e publica os seus traballos nunha web propia, centrou a súa última investigación no litoral de Nigrán tras a sucesión de borrascas e mareas vivas que afectaron Praia América e Panxón. O seu obxectivo é impulsar actuacións de adaptación e mitigación que protexan o territorio e a calidade de vida da poboación local. Os membros sosteñen que as solucións pasan por combinar coñecemento científico, intervención municipal e vontade política.
O grupo intégrano catro profesionais con longas traxectorias na ciencia e na educación: Santiago Fraga Rivas, biólogo mariño vinculado durante 42 anos ao Instituto Oceanográfico; Carmela García González, profesora de Bioloxía e divulgadora ambiental; Fernando Lahuerta Mouriño, biólogo e docente que pasou tres décadas no IES Val Miñor e dez anos como director do centro; e José Ramón Ojea Vidal, informático e exdirector de Servizos Avanzados do Consorcio da Zona Franca de Vigo. Tras a súa xubilación, os catro dedicáronse a aplicar os seus coñecementos ao territorio onde residen. Esa mestura de experiencia científica, educativa e técnica nutre as propostas que presentan aos responsables locais.
O colectivo, que se bautizou como Resiliencia, comezou a reunirse nos meses previos ao confinamento de 2020 e desde entón mantén encontros semanais, adaptándose ás videoconferencias durante a pandemia. Os seus traballos e recomendacións difúndense na páxina resiliencia.gal, onde recollen informes, mapas e propostas de actuación para o Val Miñor. Ao longo destes anos desenvolveron proxectos de alcance local e ofreceron asesoramento a concellos e a organismos como a Zona Franca de Vigo. A súa intención é permanecer como unha fonte de coñecemento accesible e aplicada a problemas concretos.
O último informe do grupo analiza os danos recentes no litoral nigranés provocados pola combinación de temporais e mareas vivas, e propón intervencións concretas en Praia América. Entre as recomendacións figura a retirada de elementos de formigón e outras barreiras artificiais que limitan o espazo natural das dunas, co fin de recuperar procesos e tecidos costeiros. Os autores advirten, ademais, de que as vivendas construídas na liña do paseo de Panxón están en situación de vulnerabilidade e poderían verse afectadas por episodios recorrentes se non se adoptan medidas de adaptación. Nas súas conclusións alertan de que a inacción podería desembocar na perda de praias en décadas se non se actualizan as políticas de xestión costeira.
As propostas que emanan do informe combinan medidas de restauración ecolóxica —como a rexeneración das dunas e a revegetación con especies autóctonas— con recomendacións de planificación urbana que limiten a ocupación do bordo litoral. Tamén propoñen alternativas baseadas na defensa branda fronte á construción de estruturas ríxidas e apuntan cara á necesidade de plans de xestión participativos que integren á cidadanía e aos sectores económicos locais. Os autores subliñan que a retirada do formigón non é unha solución única, senón parte dun paquete de actuacións que inclúe vixilancia, mantemento e unha estratexia de ordenación territorial coherente.
Este diagnóstico do Val Miñor encaixa nun contexto global de aumento de fenómenos extremos e de erosión costeira ligada ao ascenso do nivel do mar, un proceso que pon presión sobre poboacións e actividades económicas dependentes do litoral. Na bisbarra, a economía local —vinculada ao turismo e a usos residenciais— fai que os custes socia
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.