Stellantis iniciou esta mañá a negociación dun Expediente de Regulación de Emprego (ERE) na planta de Vigo que contempla a saída voluntaria de ata 90 traballadores. A compañía sostén que a medida responde a unha “petición social” e anuncia que o proceso, baseado na dobre voluntariedade, prolongarase ao longo de 2026; quedou constituída a comisión negociadora e as partes citaronse, a falta de confirmación oficial sobre outros prazos, para o 27 de marzo.
Negociación e calendario
Na primeira reunión, celebrada nas instalacións de Balaídos, a empresa entregou a documentación técnica e organizativa que dá forma ao expediente. Os sindicatos teñen agora marxe para estudar os datos e plantexar unha proposta sobre o número definitivo de traballadores que se acollerán á saída e as condicións económicas asociadas. Fontes sindicais consultadas por este xornal apuntan que a negociación incluirá fórmulas de indemnización e opcións de retorno preferente, xa empregadas en acordos previos.
A dobre voluntariedade enténdese como a aceptación simultánea da baixa por parte do traballador e a validación pola empresa dentro da cota prevista. En exercicios anteriores, os acordos incorporaron unha extinción incentivada para empregados próximos á xubilación e compensacións para quen aceptaron saír con compromiso de retorno: unha cláusula que permitía reincorporarse aos 36 meses cunha compensación equivalente a 1,25 anualidades do salario bruto.
O antecedente máis inmediato serve de referencia: en 2025 acolléronse a un plan de baixas incentivadas 56 empregados. Esa cifra marca expectativas e límites da negociación actual, que prevé reunións periódicas para pechar condicións e o calendario operativo.
Antecedentes e contexto
A grandes liñas, a medida complementa o ERTE que a compañía prorrogou para 2026 e que contempla, entre outras cousas, a aprobación de 75 xornadas de suspensión do traballo por empregado. Ese expediente tivo o visto bo dos sindicatos maioritarios na planta —SIT e UGT— mentres que CC.OO. e a CUT manifestaron o seu rexeitamento: os primeiros consideran a iniciativa incongruente co calendario de alta produción que se anunciou a finais de 2025; os segundos calificárona de “flexibilidade adicional” sobre a plantilla.
Cómpre lembrar que a factoría de Vigo non é un caso illado: desde a pandemia e a crise dos semiconductores a automoción viviu sucesivos axustes que forzaron ERTE, baixas incentivadas e reestruturacións na cadea de subministración. En paralelo, o grupo atravesa un proceso de contención de perdas; o ano pasado Stellantis rexistrou números negativos significativos, superiores a 22.300 millóns de euros, e o seu presidente, John Elkann, trasladou aos investidores que hai un plan de recuperación en marcha para acompasar a produción de vehículos eléctricos á demanda real.
Para os traballadores de Balaídos e para a rede de provedores locais, a tensión é dobre: adaptar a plantilla á transición tecnolóxica sen sacrificar a masa crítica industrial que sostén as Rías Baixas. Segundo fontes próximas á negociación, a empresa aposta por saídas ordenadas e incentivadas para evitar despedimentos forzosos, mentres que os sindicatos reclaman salvagardas para o emprego e medidas de recolocación e formación para quen se atopen en idades máis novas.
Repercusións e próximos pasos
As posibles saídas terán impacto directo na economía local. Vigo e a súa área metropolitana seguen vinculadas estreitamente á actividade da factoría; calquera redución de plantillas reverbera en obradoiros auxiliares, empresas de compon
