Traxedia estival no Ulla: un xove de 35 anos falece nas augas de Pontevea

Buscar refuxio fronte á calor sufocante do sábado rematou nunha traxedia irreparable na comarca de Deza. Un home de 35 anos, de orixe brasileira, perdeu a vida no río Ulla tras sentirse indisposto cando nadaba de regreso á beira, moi preto da zona de Xirimbao, no concello de A Estrada. A pesar dos desesperados intentos de reanimación por parte dos seus compañeiros e da rápida intervención dos equipos de emerxencia, os sanitarios unicamente puideron certificar o seu falecemento.

Un baño que se torceu en cuestión de minutos

Cando a combinación de humidade e altas temperaturas aperta nas comarcas do interior galego, os cauces fluviais convértense no principal refuxio. Este sábado foi un deses días nos que o termómetro invitaba a buscar os remansos de auga doce. Neste escenario, un grupo de catro compañeiros de traballo decidiu achegarse ata un paraxe de enorme valor paisaxístico. Concretamente, elixiron a zona que transcorre paralela á senda fluvial que conduce a Xirimbao, un espazo moi transitado e apreciado polos locais, situado nas inmediacións da popular praia fluvial de Pontevea. A ninguén se lle escapa que o aumento das temperaturas está cambiando os nosos hábitos de lecer, levando a moitas persoas a enclaves naturais que, aínda que pintorescos, agochan riscos mortais.

Poucas veces unha excursión de fin de semana cambia de signo de forma tan abrupta. O grupo de amigos, todos eles de orixe brasileira, decidiu entrar na auga e cruzar a nado ata a outra beira sen contratempos aparentes. A actividade física, combinada cun cálculo erróneo das propias forzas ou un fallo do organismo, pode provocar estragos en cuestión de segundos. O verdadeiro problema xurdiu na viaxe de regreso. Mentres nadaban para volver ao punto de partida, un deles comezou a sentirse gravemente mal a metade de camiño. O certo é que a auga non perdoa as dúbidas. O novo terminou afundíndose no cauce ante a impotencia dos seus amigos. Un mal síntoma. Demasiado tempo baixo a superficie.

Unha orografía que complicou o rescate

Cómpre recordar que a natureza galega, aínda que exuberante e verde, presenta barreiras físicas nada triviais nas súas ribeiras. O pánico apoderouse da situación, pero a resposta dos tres compañeiros foi case inmediata. Lograron sacar ao home da auga e arrastrárono ata a beira para intentar devolverlle a respiración. Con todo, a configuración xeográfica da zona xogou totalmente na súa contra. Abonda con mirar a orografía do terreo para comprobar que o acceso a esa parte do río é tremendamente complicado. A presenza de moita maleza, ramas caídas e un desnivel pronunciado respecto ao camiño convertiron a evacuación nunha pesadilla loxística.

Ao ver que o home non respondía ás manobras de reanimación, deuse aviso aos servizos de emerxencia. A rapidez da resposta foi encomiable. Os primeiros efectivos en chegar ao lugar dos feitos foron os operativos de Emerxencias de A Estrada. A súa pericia e esforzo físico foron fundamentais para lograr extraer ao bañista, que xa se atopaba en parada cardiorrespiratoria, dese barranco natural de difícil acceso. Non é menor o dato do sacrificio que estes operativos locais teñen que despregar cada verán en paraxes tan intrincados da comarca.

Tras eles, acudiron ao lugar profesionais sanitarios. A súa misión, ante a gravidade do cadro clínico, limitouse a certificar o falecemento do varón. Aí está a clave das traxedias acuáticas en medios naturais non vixiados: a liña que separa a vida da morte mídese nun puñado de minutos. Nos ríos sen servizo de socorrismo, esa vantaxe temporal pérdese case sempre de forma irremediable.