Un centro na Coruña pon fin ao bloqueo escolar dun menor

Un mozo coruñés poderá finalmente asistir a clase tras semanas de incerteza. A súa nai, que anunciara unha folga de fame se non se resolvía a situación, ve agora como a Xunta lle ofrece unha praza nun centro educativo da cidade. Un caso que reabre o debate sobre as dificultades de acceso á educación pública en Galicia cando o calendario avanza e as solucións semellan chegar tarde.

Un caso que mobilizou a toda unha familia

Ninguén que pase estes días pola praza de Pontevedra ignora a historia. Unha nai, desesperada pola falta de resposta administrativa, plantexárase unha medida extrema: deixar de comer ata que o seu fillo tivese onde estudar. A situación, insólita pero non inédita en Galicia, desenvolveuse ás portas do curso escolar. A petición era clara: unha praza na rede pública para un menor que quedara fóra do sistema, nunha cidade onde a demanda supera a miúdo a oferta dispoñible.

O anuncio da folga de fame axitou as augas no entorno educativo e forzou movementos. Cómpre lembrar que, nos últimos anos, a presión social foi determinante para que as autoridades reaccionasen ante situacións de exclusión educativa. Desta volta, a Xunta deu un paso adiante, ofrecendo un centro na Coruña que permitirá ao menor retomar a súa vida escolar. A noticia chegou tras días de silencio e reunións a porta pechada entre representantes da administración e a familia.

Fontes municipais recoñecen que o caso xerou unha avalancha de chamadas e mensaxes de apoio á nai, visibilizando un problema que afecta a máis persoas das que se recoñecen oficialmente. «Non é a primeira vez que pasa algo así, pero sempre se resolve tarde», comenta un responsable do sector educativo.

A resposta da Xunta e a presión social

O desenlace, aínda que positivo, non agocha a lentitude da resposta institucional. A Xunta, responsable da xestión educativa, ofreceu finalmente unha praza nun centro da cidade, evitando así unha folga de fame que tería tido gran repercusión mediática. O certo é que o caso devolveu á palestra a pregunta de cantos menores se ven obrigados a agardar semanas ou meses para poder exercer o seu dereito á educación.

Na rúa Rego de Auga, a noticia corría de boca en boca. «Xa era hora», escoitábase nunha cafetería próxima ao colexio asignado. A cifra de alumnos sen escolarizar na Coruña non é alta, segundo datos oficiais, pero cada caso supón un drama familiar. Demasiado tempo. A presión pública, neste caso, resultou determinante para acelerar unha solución que semellaba enquistada.

Fontes xudiciais consultadas recoñecen que as medidas cautelares solicitadas en casos similares adoitan atoparse coa rixidez dos procedementos administrativos. Porén, a exposición pública e a ameaza de medidas extremas, como a folga de fame, obrigaron á administración a buscar unha saída exprés.

O contexto galego: prazas, burocracia e desigualdade

Galicia non é allea á falta de prazas escolares en zonas urbanas. Abonda con mirar o ocorrido o pasado setembro en Vigo ou nos arredores de Santiago, onde familias enteiras tiveron que agardar ata outubro para que os seus fillos pisasen unha aula. O caso da Coruña non é unha excepción. Aínda que a Consellería de Educación insiste en que a planificación responde á demanda, os datos de solicitudes fóra de prazo e traslados amosan un sistema tensionado.

A ninguén se lle escapa que a burocracia pesa: os trámites, as listas de agarda e a falta de flexibilidade acaban por afogar a quen máis precisa o servizo público. A situación agrávase en barrios con alta demanda, como Os Mallos ou Monte Alto, onde a rotación de alumnado é constante e as vacantes escasean.