Un garda civil ao soldo do narcotráfico na Costa da Morte: 408.611 euros en cinco anos

A operación levada a cabo na madrugada do luns na praia de Arnela, en Muxía, deixou un escenario tan escabroso como revelador: varios arrestados, un alixo de cocaína incautado e a presenza dun axente do Instituto Armado entre os detidos. Segundo adiantou La Voz de Galicia, as pesquisas apuntan con forza a que este efectivo non cometeu un erro illado nin un descoido puntual, senón que actuaba como un enxebraxe máis da organización criminal, cobrando un soldo fixo a expensas do tráfico de drogas na comarca. Difícil imaxinar un golpe máis duro para a credibilidade das forzas de seguridade nunha zona historicamente castigada por este tipo de criminalidade.

O prezo da traizón: case medio millón en movementos

Quen confiaba na discreción dun uniforme para facilitar o desembarco de estupefacientes na Costa da Morte sabía perfectamente o que facía. O axente detido, lonxe de ser un colaborador ocasional, figura no sumario como un membro fixo da rede. Esa categoría ten consecuencias penais gravísimas, pero tamén reflicte unha realidade operativa: a organización necesitábao dentro. Non é menor o dato que manexan os investigadores. En apenas cinco anos, a persoa investigada movera a través de diversas contas a cifra de 408.611 euros. Demasiado tempo. Demasiado diñeiro.

Convién recordar que falamos dunha comarca, a de Fisterra, onde o narco non é unha abstracción lonxana senón unha industria transversal. Que un garda civil se integrara no organigrama delituoso explica o porqué de moitas operacións fallidas ou de avisos milagrosos na costa. A xogada perfecta. Os narcos de Muxía terían atopado a maneira de blindar as súas descargas tendo a alguén con acceso a información sensible sobre patrullas, radares e operativos. Aí está a clave dun modus operandi que as autoridades levan meses intentando desartellar.

A praia de Arnela e o peso da xeografía

Poucas veces un lugar tan belo e abrupto como a Costa da Morte dá tantas mostras da súa dobre cara. A praia de Arnela, escenario do múltiple arresto este luns, é un deses areais galegos que combinan acceso complicado con illamento nocturno, un combo perfecto para a baixada de haxix ou cocaína desde lanchas rápidas. O dispositivo da madrugada reuniu a efectivos da Garda Civil, a Policía Nacional e o Servizo de Vixilancia Aduaneira (SVA). Tres corpos traballando cueito con cueito, o que xa indica a magnitude do que estaba en xogo.

A ninguén se lle escapa que cando tres axencias estatais teñen que unir forzas nun mesmo operativo é porque a peza é das grandes. A cocaína incautada sobre a area de Arnela é a proba material do delito, pero o verdadeiro terremoto institucional chegou despois, ao confirmarse a implicación do axente. O certo é que a existencia dunha rede con contactos dentro do sistema de seguridade pon en dúbida a efectividade dos controis internos. Como é posible que unha traxectoria de enriquecemento tan prolongada pasara desapercibida durante media década?

Unha ferida institucional difícil de cicatrizar

Non é a primeira vez —nin Galicia nin o resto do Estado se libran deste triste historial— que un membro das forzas da orde cae na tentación do enriquecemento ilícito da man do narcotráfico. Con todo, a gravidade do caso de Muxía radica no nivel de integración do investigado dentro do grupo criminal. O fluxo de diñeiro, desglosado durante a análise das contas, evidencia que o axente estaba ao soldo, recibindo pagamentos regulares e cuantiosos a cambio dos seus servizos. Isto transcende o clásico chivatazo ocasional.