Santiago de Compostela acolleu este martes unha assemblea da CEG que se tiñeu de tensión. Traballadores do sector textil acampan diante da sede da Confederación de Empresarios de Galicia. A protesta, xa no seu día 15, esixe respostas por condicións laborais e convenios. Juan Vieites, presidente da CEG, rexeitou negociar baixo presión: «Non é boa práctica», sentenciou.
Os feitos
A sede da CEG en Santiago, situada no pleno casco histórico, foi escenario dun pulso inusual. Representantes do textil, moitos deles procedentes de empresas da comarca de Bergantiños, trasladaron a súa acampada dende A Coruña ata a capital galega. A mobilización coincide coa celebración da assemblea anual da CEG, un acto institucional de alto perfil. O ruído dos cantos e dos tambores colou dentro da sala de actos.
Ante os medios, Juan Vieites non ocultou o seu malestar. Criticou o que calificou como «actos de acoso e derribo» contra a secretaria xeral da patronal coruñesa. «Estamos un pouco molestos», afirmou, sinalando que esas accións levaron a que alguén «se dé de baixa por motivos de saúde». Denunciou que se cruzou unha liña ao «focalizar en persoas determinadas», e adiviñou: «Se isto segue así, ao final as empresas deixarán de asistir a estes encontros».
A CEG, en nome da súa assemblea, decidiu trasladar a súa preocupación formal ao Consello Galego de Relacións Laborais e ao Consello Económico e Social. A mensaxe é clara: estas formas non conducen ao diálogo. Vieites insistiu en que «todo se pode falar», pero non baixo presión. E desviou calquera responsabilidade á patronal coruñesa: «Prefiro que sexa Antonio Fontenla o que fale».
Contexto e antecedentes
O sector textil galego, especialmente forte en zonas como Narón, Arteixo ou Cee, atravessa unha década de reconfiguración. Desde o peche de grandes tecedores nos anos 2010, as empresas superviventes tiveron que adaptarse a unha competencia internacional brutal. Os convenios colectivos, especialmente en subsectores como o punto de camisa ou o tecido técnico, foron renegociando con axustes salariais e flexibilidade horaria.
As protestas actuais non xorden do nada. Hai pouco máis de catro meses, delegados sindicais denunciaron en Asturias condicións similares en empresas proveedoras de marcas galegas. En febreiro, unha fábrica de Curtis anunciou un ERTE que afectou ao 30% da súa plantilla. Ninguén ignora que o tecido productivo está baixo tensión. Pero o que antes eran reclamacións puntuais agora convértense en mobilizacións prolongadas, como esta acampada de 15 días fronte á patronal coruñesa.
Perspectiva e futuro
O rexeitamento de Vieites a intervenir directamente na negociación pode leerse como un sinal de debilidade institucional. A CEG, que aspira a ser voz única do empresariado galego, agora vese obrigada a remitir conflitos ás súas estruturas provinciais. «Non é sustentable», opina un responsable do sector con longa traxectoria en relacións laborais. «Ou a CEG lidera o diálogo, ou o seu papel desvanece».
Fontes municipais da A Coruña, que solicitaron o anonimato, recoñecen que a tensión no entorno da patronal é «palpable». «Non é menor o dato de que alguén teña que darse de baixa», señalan. «Detrás diso hai un desgaste real, humano». O certo é que o modelo de protesta por permanencia —acampada, asambleas continuas, ocupación simbólica— está a cobrar forza en sectores afectados pola precarización. E xa non se limita a feirantes ou pescadores: agora está no corazón da industria textil.
