Santiago de Compostela acolleu este martes unha asemblea da CEG que se tinguíu de tensión. Traballadores do sector téxtil acamparon fronte á sede da Confederación de Empresarios de Galicia. A protesta, xa no seu día 15, esixe respostas por condicións laborais e convenios. Juan Vieites, presidente da CEG, rexeitou negociar baixo presión: «Non é boa praxe», sentenciou.
Os feitos
A sede da CEG en Santiago, situada en pleno casco histórico, foi escenario dun pulso inusual. Representantes do téxtil, moitos deles procedentes de empresas da comarca de Bergantiños, trasladaron a súa acampada desde A Coruña ata a capital galega. A mobilización coincide coa celebración da asemblea anual da CEG, un acto institucional de alto perfil. O ruído dos cantos e dos tambores colouse dentro do salón de actos.
Ante os medios, Juan Vieites non ocultou o seu malestar. Criticou o que cualificou como «actos de acoso e derribo» contra a secretaria xeral da patronal coruñesa. «Estamos un pouquiño molestos», afirmou, sinalando que esas accións levaron a que alguén «se dea de baixa por motivos de saúde». Denunciou que se cruzou unha liña ao «focalizar en persoas determinadas», e advertiu: «Se isto segue así, ao final as empresas deixarán de asistir a estes encontros».
A CEG, en nome da súa asemblea, decidiu trasladar a súa preocupación formal ao Consello Galego de Relacións Laborais e ao Consello Económico e Social. A mensaxe é clara: estas formas non conducen ao diálogo. Vieites insistiu en que «todo se pode falar», pero non baixo presión. E desviou calquera responsabilidade á patronal coruñesa: «Prefiro que sexa Antonio Fontenla o que fale».
Contexto e antecedentes
O sector téxtil galego, especialmente forte en zonas como Narón, Arteixo ou Cee, atravesa unha década de reconfiguración. Dende o peche de grandes tecedores nos anos 2010, as empresas superviventes tiveron que adaptarse a unha competencia internacional brutal. Os convenios colectivos, especialmente en subsectores como o punto de camisa ou o tecido técnico, fóronse renegociando con axustes salariais e flexibilidade horaria.
As protestas actuais non xorden da nada. Hai apenas catro meses, delegados sindicais denunciaron en Asturias condicións similares en empresas provedoras de marcas galegas. En febreiro, unha fábrica de Curtis anunciou un ERTE que afectou ao 30% do seu persoal. Ninguén ignora que o tecido produtivo está baixo tensión. Pero o que antes eran reclamacións puntuais agora convértense en mobilizacións prolongadas, como esta acampada de 15 días fronte á patronal coruñesa.
Perspectiva e futuro
O rexeitamento de Vieites a intervir directamente na negociación pode lerse como un sinal de debilidade institucional. A CEG, que aspira a ser voz única do empresariado galego, agora vese obrigada a remitir conflitos ás súas estruturas provinciais. «Non é sostible», opina un responsable do sector con longa traxectoria en relacións laborais. «Ou a CEG lidera o diálogo, ou o seu papel se desdibuxa».
Fontes municipais da Coruña, que pediron o anonimato, recoñecen que a tensión na contorna da patronal é «palpable». «Non é menor o dato de que alguén tivese que darse de baixa», sinalan. «Detrás diso hai un desgaste real, humano». O certo é que o modelo de protesta por permanencia —acampada, asembleas continuas, ocupación simbólica— está collendo forza en sectores afectados pola precarización. E xa non se limita a feirantes ou pescadores: agora está no corazón da industria téxtil.
Impacto en Galicia
O téxtil segue sendo un piar, aínda que minguado, da economía galega. Aínda coas restricións, xera máis de 12.000 empregos directos, moitos en municipios pequenos do noroeste. En lugares como Mazaricos
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.