A segunda xornada da vixésimo primeira edición do Resurrection Fest xa ten data para os libros de historia. Este xoves, o festival de Viveiro viviu unha das súas noites máis memorables co recinto completamente cheo e unha enerxía que se saíu da gráfica. Iron Maiden era o grande atractivo dunha xornada que quedará gravada na memoria de quen tiveron a sorte de estar alí.
Unha noite que pasará aos anais
Poucas veces un cartel consegue condensar tanta expectación nun mesmo día. A banda británica, referencia absoluta do heavy metal a nivel mundial, pisou o escenario lucense ante un aforo que non deixaba nin un resquicio libre. Ver a Iron Maiden nun festival do norte de Galicia ten algo de acontecemento case extraordinario, desas cousas que parecen improbables ata que ocorren. E ocorreu.
Quen pisou algunha vez o recinto do festival sabe que a resposta do público galego ten un sabor distinto. Este xoves esa química alcanzou cotas difíciles de repetir. A sola presenza do nome da banda londinense no cartel xerara unha demanda que desembocou no cheo total. A xente respondeu cunha entrega absoluta, desde o primeiro acorde ata o último. Demasiado tempo agardando este momento.
Aínda que toda a atención se centrou inevitabelmente na formación británica, a xornada do xoves ofreceu moito máis. O programa completou unha proposta variada que mantivo as masas en constante ebulición durante toda a tarde e a noite. Difícil atopar a alguén con ganas de máis ao terminar a xornada.
A vila costeira que se transforma
A ninguén se lle escapa o que supón o Resurrection Fest para unha comarca como A Mariña. Durante uns días ao ano, este recuncho da provincia de Lugo transfórmase de raíz. De vila costeira apacible a capital europea do metal. O contraste é brutal e fascinante á vez.
Abonda con camiñar polas rúas do centro histórico de Viveiro para percibir o cambio. A oferta de aloxamento en toda a zona sáturase semanas antes de que soe a primeira guitarra. Hostais, hoteis, cámpings e apartamentos turísticos enchen as súas reservas con afeccionados chegados dos puntos máis diversos do mapa. Os comercios locais, desde as panadarías ata os restaurantes da zona vella, notan o tirón. É a inxección de vida que unha comarca do litoral galego agradece especialmente nos meses estivais.
Convén lembrar que soster un evento desta envergadura non é tarefa sinxela. Non calquera localidade podería absorber a chegada masiva de público sen que os servizos básicos se resintan. Viveiro demostrou, ao longo de máis de dúas décadas, que conta coa infraestrutura necesaria e, sobre todo, coa vontade institucional e social para que o festival siga medrando sen estrangulamentos. É un equilibrio delicado que se foi axustando cos anos.
Vinte e unha edicións construíndo unha marca
O certo é que o Resurrection Fest deixou atrás hai tempo aquela etiqueta de cita modesta para se converter en referente internacional. A vixésimo primeira edición confirma unha traxectoria ascendente que colocou a Viveiro no mapa dos grandes eventos de música do continente. Non foi un camiño de rosas. Cada edición supuxo un reto loxístico maior que o anterior.
Abonda con mirar a evolución dos carteles para entender a dimensión alcanzada. A presenza de Iron Maiden nesta edición non é un feito illado, senón a consolidación dunha liña de programación que apunta cada vez máis alto. Que unha banda desa talla inclúa o festival galego no seu itinerario di moito do prestixio acumulado polo evento. Tamén da capacidade da súa organización para tentar a artistas de primeiro nivel mundial.
Non é menor o dato do aforo completo na xornada do xoves. É a proba máis elocuente de que a aposta por Viveiro segue sendo gañadora
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.