Xaime Villar, profesor do IES María Sarmiento de Viveiro, presenta en El Café de Dana unha mostra de trece fotografías do Carnaval de Venecia que pode visitarse ata maio. A serie, tomada fai aproximadamente dez anos, forma parte dun proxecto maior de preto de corenta imaxes e chega á cafetarÍa —situada na antiga sede de O Cafetín, na Rúa Pastor Díaz— a proposta da propietaria do local. O autor pretende trasladar ao público a elegancia e a carga histórica do carnaval veneciano, un festexo que, ao seu xuízo, ofrece un escenario singular para a fotografía documental.
A exposición reúne unha selección reducida dun traballo máis amplo que Villar realizou en varias edicións do carnaval. Son fotografías que captan a presenza de traxes de época, máscaras e a peculiar ambientación urbana de Venecia, contrastes que o autor considera especialmente fotoxénicos. A mostra permanece nun espazo íntimo e accesible da cidade durante as próximas semanas, coa intención de dialogar co público local acerca doutras tradicións festivas e visuais.
Villar compaxina a súa afección pola imaxe coa súa condición de docente en ciclos formativos; a súa formación inicial foi en enxeñaría eléctrica, pero a fotografía acompañouno desde a época universitaria. Relata que comezou no cuarto escuro, con carretes e revelado manual, e que esa práctica temperá marcou o seu interese pola fotografía documental. Ao longo dos anos foi desenvolvendo proxectos que xiran entre a documentación de tradicións e a observación de detalles cotiáns.
Nas súas palabras, o Carnaval de Venecia destaca pola súa sofisticación e pola continuidade con tradicións históricas: os traxes suntuosos e as máscaras converten as rúas e as prazas nun escenario teatral. Non se trata, segundo explica, de grandes desfiles multitudinarios, senón de escenas máis próximas e íntimas nas que quen participa se detén para posar e recrear unha estética que remite á nobreza veneciana. Iso crea, engade, unha atmosfera enigmática que facilita a idea dunha viaxe no tempo, un recurso que el busca plasmar nas súas imaxes.
O propio autor subliña o encanto de Venecia máis alá do carnaval: a cidade mantén unha pegada do pasado comercial no Mediterráneo, unha arquitectura de fachadas coloridas que lembra outras cidades italianas e, sobre todo, a ausencia do tráfico rodado. A falta de coches contribúe a unha experiencia máis pracerosa para o paseo e a fotografía, aínda que admite que a masificación turística pode chegar a empañar ese goce. Por iso, a súa recomendación é explorar máis alá das rutas habituais para atopar recantos menos concorridos.
En Galicia, Villar atopa motivos fotográficos semellantes nas propias festas e ritos. Sinala o seu interese polos entroidos e as semanas santas, non tanto pola súa dimensión relixiosa, senón polos recursos visuais que ofrecen, como os capuchóns e as tallas procesionais presentes en Viveiro, Mondoñedo ou Ferrol. A rapa das bestas e outras celebracións rurais tamén aparecen entre os seus temas preferidos, porque permiten captar xestos, obxectos e tradición cun enfoque documental que conta historias locais.
O montaxe en El Café de Dana responde á vontade achegar aos veciños imaxes que, aínda que tomadas noutro contexto xeográfico, dialogan co interese polo tradicional e o festivo. A exposición ocupa un espazo reducido pero pensado para facilitar a lectura das fotografías e o contacto directo co autor; a propietaria do establecemento adoita programar mostras de pintura e fotografía que impulsan a actividade cultural da vila. Os interesados poden achegarse durante o horario do local ata o mes de maio para ver a selección.
As trece fotografías son, en palabras do propio Villar, unha «parte pequena» dun arquivo maior que conserva dese traballo en Vene
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.