Nun desenvolvemento que está a captar a atención de especialistas e cidadáns por igual, Casilda Finat, deseñadora de xoias, xurde como figura central. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
O salto ás redes e a espiritualidade
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Como moitos outros, Casilda Finat aterrou nas redes sociais para amosar a súa vida e facer negocio coa venda de xoias.
Un retiro espiritual en 2021 fíxolle replantexalo todo, e desde entón, o seu perfil de Instagram, no que supera os 250.000 seguidores, comezou a acoller cada vez máis contido sobre relixión.
Se se lle pregunta quen é, a aristócrata —ostenta o título de vizcondesa de Rías— afirma que «unha nai de tres fillos namorada de Xesús», así mesmo da «fundadora da tenda de xoíñas máis ‘cool’».
ABC fala con ela con motivo da súa futura participación en ‘Llamados‘, evento programado para o 12 de xaneiro no Movistar Arena de Madrid no que varios ‘influencers’ falarán sobre a súa relación con Deus.
Entrevista: fe, redes e críticas
— ¿Que facía antes de dedicarse ás xoias?
— Traballaba en recursos humanos nunha construtora.
— E como decide dar o cambio?
— Por casualidade. Intentei vender uns aneis ás miñas amigas. Houbo moito boca a boca, algo de Facebook e lánzome a tope coas xoias.
— As redes sociais son clave para o seu negocio, pero desde hai un tempo úsaas máis para falar de relixión. ¿Por que?
— É certo que eu tiña as redes para vender as miñas xoias, era ‘influencer’ e publicitaba produtos de marcas. Xa tiña todo o que me din que ía facerme feliz: un marido, fillos, unha casa moi bonita, diñeiro e éxito; pero cando me paraba a pensar decatábase de que me faltaba algo, e non sabía moi ben que era.
Entón fun a un retiro espiritual en 2021 e sentín que Deus existía de verdade. A min inculcáranme a fe, pero aínda sentía que non o coñecera persoalmente. Tiña dúbidas, non tiña claro que existise.
Despois dese retiro, comecei a rezar máis e a falar con el e sentín que a miña vida cobraba sentido. Nas redes sociais eu sempre fun moi auténtica e contei todo o que pasaba. Se entraba a rezar un intre e saía feliz, pois contábao. Foi así como empecei a falar de relixión.
— Dinme que perdeu clientes nas redes sociais por ese cambio…
— Si, é verdade que pérdense compradores. Á xente gústalle moito máis a vida do ‘influencer’. Algúns acúsanme de dar ‘chapas’ relixiosas; pero chámenme a min, porque o que está en xogo é a miña felicidade, e a miña felicidade é falar de Deus, non vender máis pendentes.
— ¿É de misa semanal?
— Son de misa diaria.
— ¿En serio?
— Si, ou sexa, tógocho verdade, para min é coma un medicamento; coma quen precisa ir ao ximnasio todos os días porque se sente mellor. É que o necesito, se non vou non me sinto igual de ben.
Sobre todo vou ás Carmelitas da rúa Ayala, pero tamén vexo ás veces a San Germán, que está aberta as vinte catro horas. En Madrid temos moita sorte, porque hai moitas capelas que non pechan, moi forte.
— E canto tempo pode pasar alí?
— Pois cando teño tempo puiden pasar alí tres horas. Pillo horas de adoración, porque así adquiro un compromiso de ir, porque hai veces que non apetece e é normal.
— Xa non sofre crises de fe?
— Ben, ás veces poden xurdir dúbidas, pero nada serio.
— En Instagram convida os seus seguidores a adorar a Xesús «aínda que se rían de ti». ¿Algunha vez se riron de vostede por iso?
— Si, totalmente, moitas.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.