Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, estes son impostos que se. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
A crise da vivenda e a proposta europea
Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. A crise da vivenda non só golpea os fogares con menores ingresos: tamén aperta á clase media e retrasa a emancipación xuvenil en toda a UE.
Con ese diagnóstico, a Eurocámara puxo sobre a mesa un borrador da súa Comisión Especial sobre a Crise da Vivenda que busca aumentar a oferta e, con iso, abaratar o acceso á primeira vivenda. O documento, redactado polo popular Borja Giménez Larraz, propón unha batería de medidas ambiciosas para os primeiros compradores: tipos reducidos na compra, préstamos a baixo interese, avales de ata o 100 % da inversión e, sobre todo, a exención de impostos na transacción.
Esta última proposta non debe pasar inadvertida e, dado o seu peso específico, merece unha analise ao detalle. A cuestión é: ¿que volume de impostos se poderían chegar a aforrar os compradores con esa exención?
Impostos na compra de vivenda en España
Estímase que entre o 20 e o 25 % do prezo dunha vivenda corresponde a cargas fiscais. Sen esa mochila, un piso de 200.000 euros podería chegar a custar 150.000, un aforro que permitiría cubrir con holgura a entrada ou reducir de forma significativa a hipoteca.
Agora ben, a proposta de Bruxelas fala de «impostos da transacción», o que no caso español apunta unicamente a un puñado de figuras moi concretas e non a todos os gravames que, directa ou indirectamente, contribúen a encarecer o prezo final da vivenda.
En España, o esquema fiscal para as transaccións varía segundo se trate de obra nova ou de segunda man. No primeiro caso, o comprador debe afrontar o IVE —un 10 % con carácter xeral ou un 4 % en determinadas vivendas protexidas—, así como o Imposto de Actos Xurídicos Documentados (AJD) que grava a escritura pública e que adoita oscilar entre o 0,5 e o 1,5 %.
Nas vivendas de segunda man, en cambio, non se paga IVE, senón o Imposto de Transmisións Patrimoniais (ITP), cuxo tipo oscila entre o 4 % e o 11,5 % en función da comunidade autónoma, xunto ao mesmo AJD. Son precisamente o ITP e o AJD os que entran no radar da Eurocámara cando fala de «impostos da transacción».
O IVE, aínda que tamén forma parte desa categoría, está armonizado en toda a UE e calquera modificación esixiriía cambiar a Directiva do IVE por unanimidade no Consello. O Parlamento Europeo pode recomendar que se estude a súa exención, pero o máis realista é que a proposta se limite aos tributos de competencia nacional.
Outros impostos e o impacto fiscal
Agora ben, arredor dunha vivenda orbitan outros impostos que inflúen —directa ou indirectamente— no seu prezo, pero que non forman parte da transacción e, polo tanto, non entrarían na exención que baralla Bruxelas. Son cargas que afectan a vendedores, propietarios e promotores en distintos momentos do ciclo.
Do lado do vendedor aparecen a plusvalía municipal (IIVTNU) —que grava o incremento de valor do solo— e o IRPF pola gañancia patrimonial cando hai beneficio na venda. Non os asume o comprador, pero condicionan decisións de oferta (cando e como vender) e, por suposto, o prezo de saída.
Logo están os tributos recorrentes como o IBI, que o paga anualmente o propietario. E se imos ao orixe do inmoble, na fase de construción entran o ICIO e diversas taxas e licenzas municipais que afron
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.