A actualidade informativa vése marcada por Martiño en Cuba: entre mozos, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do inmediatamente visible.
A detención de Martiño en Cuba
Os detalles que saíron a relucir revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Dous vendedores aos que Martiño Ramos Soto mercaba habitualmente froita e viandas vírono todo desde a esquina: unha patrulla con tres axentes de emigración da policía cubana, vestidos de verde, chamou á porta do seu apartamento e, pouco despois, baixaron con el, maletas na man, para introducilo no vehículo.
Abortábase así unha fuga de cinco meses e unha vida tranquila en Cuba que o fuxido quería culminar cun matrimonio de conveniencia pagado para regularizar a súa situación na illa pola vía rápida.
En xullo, Martiño puxo terra por medio para evitar cumprir unha pena de máis de 13 anos de prisión que a Audiencia Provincial de Ourense lle impuxo por violar de forma sádica e durante anos a unha alumna menor de idade.
Desde entón e até o venres 21 de novembro, cando foi detido, o profesor tratou de levar en La Habana unha vida «o máis discreta posible», segundo apuntan a ABC fontes de Interpol España.
Facíase pasar por un empresario que estaba alí para «desconectar» unha tempada. Non obstante, baixo ese disfraz agochábanse actitudes que chamaron a atención nos círculos polos que se movía.
Non era o caso dos vendedores que ese venres o viron, por última vez, subir ao coche policial. Eles describen a Martiño como unha persoa «moi amábel, tranquila», que acostumaba ir coa súa cámara a un parque próximo ao piso que tiña alugado no barrio habanero de El Vedado, informa Camila Acosta.
Testemuños e sospeitas en La Habana
Testemuños de persoas que o coñeceron de cerca, non obstante, apuntan a xeitos de actuar que despertaban suspicacias entre os grupos que frecuentaba. Iré Lázara Goitizolo Rodríguez, escritora e artista visual cubana, coñeceuno en outubro durante un certame de poesía no centro cultural Nodo Habana, frecuentado por artistas.
O «español», como tantos outros, estaba alí tirando fotos das persoas que recitaban. Ao día seguinte, Iré volveu ao Nodo Habana cunha amiga e, estando no bar, Martiño achegouse a elas.
Lles tirou unha fotografía e conversou con elas: «Díxome que me vira no acto anterior, que lle gustou a miña poesía e a música que fago», explica a ABC nunha conversa por redes sociais. Martiño píxolle o seu correo electrónico e a súa conta de Instagram para enviarlles as imaxes: «Envíoume a foto dese día e só unha do día anterior».
Volveron a atoparse unhas semanas despois, xa en novembro, nunha exposición colectiva de fotografía. Alí insistiu en que foran a tomar algo e convidounas a un ‘listening’ do disco que Rosalía acabara de publicar.
Pero había algo estraño en todo aquilo: «Preocupábase en exceso por nós, e a min prácticamente acabárame de coñecer», relata Iré. Martiño «comportábase coma un adolescente, tentando encaixar en grupos de mozos».
As mozas coas que acudía aos eventos eran na vintena, mentres que el xa ronda os 50 anos. Cando todo isto sucedía, entre outubro e novembro, a Policía Nacional Revolucionaria de Cuba xa tiña a Martiño controlado, explican a ABC fontes de Interpol España.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.