Nun feito que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, Valentina Shevchenko, a lenda ‘bala’ humana. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
O auxe das MMA femininas
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Nos últimos anos, as artes marciais mixtas (MMA) femininas creceron a pasos axigantados.
Xa resulta estraño ver un cartel sen a súa presenza. A gran culpable disto foi Ronda Rousey, quen revolucionou o panorama. Non obstante, tras a súa saída o estatus debía manterse.
Foi entón cando despuntaron dúas figuras significativas, Amanda Nunes e Valentina Shevchenko. Aínda que a brasileira gañou nos dous enfrontamentos que tivo coa kirguisa, esta puido reinventarse ata gravar o seu nome na historia da compañía.
A carreira de Shevchenko
Con 10 vitorias en loitas titulares no peso mosca (125 libras ou 56,7 quilos) recibirá a Zhang Weili, a anterior campioa do peso palla (115 libras ou 52,16 quilos), que busca o seu segundo cinto.
A chinesa ten un duro reto que superar, xa que Shevchenko é considerada a mellor loitadora da actualidade. Esta naceu en Kirguistán, e desde moi pequena estivo dentro dos deportes de combate grazas aos seus pais.
Con poucos anos empezou a competir en kickboxing e muay thai, disciplinas das que máis tarde sería campioa mundial. Aos 12 anos recibiu o alcume de ‘Bullet’ (bala), a causa da velocidade e precisión coa que derrotou a unha rival de 22 anos (aínda que outras fontes estiman que tiña 17).
Sexa como sexa, a esa idade as diferenzas son máis que notorias. En 2003 comezaría nas MMA, pero non se dedicou plenamente a elas ata 2015, cando a fichou a UFC. Anteriormente acadara un récord de 11-1.
Mentres tanto, a loitadora viaxou a Perú en 2008 para un seminario e quedou namorada do país, onde se asentou. Iso leva a que a kirguisa fale español e en numerosas ocasións saia coa bandeira peruana.
Xa na UFC entrou no peso galo (135 libras ou 61 quilos), pero topouse cun bache que non puido superar, Amanda Nunes. Ata en dúas ocasións víronse as caras, e aínda que moi disputadas, ambas as batallas foron parar á brasileira.
Pero Shevchenko aínda tiña máis balas que disparar. Decidiu baixar de categoría e alí atopou o seu trono. Desde 2018 ata 2022 nada nin ninguén puideron facer sombra.
Dominou co puño de ferro as 125 libras, realizando sete defensas consecutivas. Non obstante, a mexicana Alexa Grasso ensinoulle que seguía sendo humana. En marzo de 2023 someteuina nun momento sorprendente, quitándolle a coroa.
Rápidamente pactouse unha revancha, a cal foi a un empate. Un ano despois pechouse a triloxía. Aínda que moitos a daban por retirada, a kirguisa demostrou que seguía sendo competitiva, dominando durante cinco asaltos a Grasso.
Aínda así, as dúbidas sobre a loitadora de 37 anos seguían xurdindo. Pero nada máis lonxe da realidade. Aínda que de xeito axustado, tamén puido sobrepoñerse á retadora francesa Manon Fiorot, que viña nunha boa racha e era visiblemente máis grande que ela.
Agora vén o turno de enfrontarse a Zhang Weili, na que pode ser unha das últimas balas de Shevchenko. Con permiso da futura loita entre Amanda Nunes e Kayla Harrison, este enfrontamento é un dos máis grandes que se fixeron e que se poden realizar nas categorías femininas da UFC.
Dúas campioas que dominaron as súas respectivas divisións fronte a fronte. A explosividade e o poder da chinesa contra a versatilidade
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.