Alcoa informou ao comité de empresa este mércores de que o proceso de rearranque da planta de Aluminio de San Cibrao concluirá o próximo 7 de abril. A confirmación, trasladada nunha reunión de recursos humanos, pon data a un proceso que leva máis de dous anos de idas e voltas desde a hibernación decretada en xaneiro de 2022 polo encarecemento da enerxía eléctrica.
O tramo final do arranque: cifras e críticas
O plan de posta en marcha da fábrica, situada no concello de Cervo e peza clave da economía da Mariña, arrancou de forma escalonada. Nunha primeira fase, entre xaneiro e abril de 2024, acendéronse 32 das 512 cubas coas que conta a planta. A segunda fase comezou co compromiso de acadar a operatividade ao 100% o 1 de outubro dese mesmo ano, pero viu truncada polo paro nacional do 28 de abril, que provocou a solidificación do metal en 27 cubas das 41 entón activas e obrigou a Alcoa a frear o ritmo de traballo para avaliar os danos e evitar que se repetira a situación.
Segundo o comité, a reunión deste mércores clarificou o calendario: se non xorden imprevistos, a última fase concluirá o 7 de abril e a planta quedará de novo en plena actividade. Á espera de confirmación oficial por escrito, a nova foi recibida con alivio entre os traballadores, aínda que non exenta de recelos: o camiño até aquí estivo marcado por retrasos, paróns e a necesidade de investimentos adicionais para completar a modernización das instalacións.
Unha das pezas pendentes e máis custosas é o denominado forno de cocción de ánodos de gran tamaño, cuxa execución está orzamentada en 109 millóns de euros. A ausencia dese equipamento condiciona a capacidade da planta e foi sinalada con frecuencia polos sindicatos e técnicos como esencial para garantir a continuidade productiva a longo prazo.
Cuestións laborais
Na reunión laboral abordáronse tamén tensións internas que levan meses no seo da factoría. O comité denunciou o traslado de persoal do departamento de electrodos —onde se desmantelou o forno de cocción— a outras áreas da planta. Os representantes sindicais esixen que eses traballadores poidan regresar aos seus postos de orixe unha vez finalizadas as obras e amosan o seu rexeitamento á contratación externa para tarefas que, na súa opinión, poderían desempeñar os operarios de electrodos.
O descontento agrávase por pequenas pero simbólicas cuestións do día a día. O comité lamentou que a empresa non permita gozar «os días de exceso» na Semana Santa, e apuntou que as últimas 14 cubas por arrincar son novas e que a súa posta en marcha, segundo a empresa, corre a cargo do departamento de anexos. Estas friccións, máis aló do salarial, ilustran a desconfianza que persiste despois de anos de conflito e de acordos temporais.
Fontes sindicais, que preferiron manter o anonimato para non tensionar máis a negociación, insisten en que o regreso á actividade plena non pode traducirse nun empeoramento das condicións laborais. «A volta a producir debe ir acompañada de seguridade xurídica e de garantías para os postos de traballo», asegurou un dos delegados tras a reunión. A petición é un recordatorio das loitas laborais que marcaron a historia recente de Alcoa en Galicia.
Repercusións económicas e pendentes industriais
A reactivación da planta ten efectos directos sobre a comarca: emprego, actividade auxiliar e o porto de San Cibrao, que nos últimos anos intentou diversificar o seu tráfico para compensar a volatilidade da industria do aluminio. Alcoa, multinacional con historial de tensións na rexión, destacou en comunicados an
