Análise: Dez asignaturas para protexer a saúde mental

A actualidade informativa vese marcada por como protexer a saúde mental: dez, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual. As ramificacións destes eventos esténdense máis aló do inmediatamente visible.

Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Desde a pandemia o interese pola saúde mental non só se normalizou senón que medrou de xeito exponencial. Pódese apreciar no aluvión de libros publicados sobre psicoloxía, desenvolvemento persoal e autocuidado, nas apostas editoriais dos medios de comunicación, nos temas tratados en pódcasts, nos contidos das redes sociais, especialmente nas contas de Instagram e Tik Tok dos principais divulgadores, en obradoiros, cursos e retiros e en decenas de formatos creados nos últimos anos para dar visibilidade tanto á saúde mental como ao benestar físico, mental e emocional. Desde distintos frentes, tanto políticos como sociais e sanitarios, incídese na importancia de coidar a saúde mental e na necesidade de normalizar e visibilizar un sufrimento que, aínda que non sexa visible como as enfermidades físicas, provoca un profundo malestar nas persoas que o padecen. E parece que nese sentido avanzouse, pois xa se fala do tema sen tapujos. Non obstante, aínda quedan algúns escollos por superar. Con motivo do Día Mundial da Saúde Mental, facemos un repaso dalgunhas das reflexións que na actualidade forman parte da conversación e que son obxecto de análise e estudo para seguir mellorando. A saúde mental pode chegar a representar até o 8% do custe total da nómina anual, xerando unha presión significativa sobre a rendibilidade e a operativa das empresas. Segundo os datos de ifeel, as empresas que invisten de xeito proactivo na saúde mental dos empregados obteñen unha mellora nas súas finanzas, o que resulta nunha vantaxe competitiva respecto doutros actores do mercado que non ven a saúde mental como un activo estratéxico. A detección temperá dos casos de alto risco de baixa por saúde mental, así como a intervención clínica personalizada, permiten ás organizacións reducir nun 20% os seus custes asociados á saúde mental, axudando a reforzar a súa sustentabilidade financeira e a súa capacidade de atraer e fidelizar o talento, segundo as conclusións que se desprenden do estudo de ifeel. Con este informe, ifeel pon en valor a importancia de abordar este problema como parte da cultura empresarial, xa que a saúde mental se converteu nun factor crítico dentro das organizacións. Durante anos, esta cuestión permaneceu oculta e en moitos casos segue sendo invisible pese ao seu efecto directo na economía. De feito, segundo datos recentes, o custe total do absentismo laboral en España é de 81.574 millóns de euros ao ano (equivalente ao 5,4% do PIB) e a saúde mental é xa a segunda causa de baixa laboral no noso país. A soidade é unha realidade que non distingue idades, xénero nin situación social. Aínda que a miúdo asóciase exclusivamente ás persoas maiores, os datos evidencian que afecta de forma transversal a toda a poboación, desde mozos hiperconectados dixitalmente ata adultos invisibilizados no seu contorno. «A soidade non ten idade. Non podemos seguir reducíndoa a un problema exclusivo da vellez, porque atravesa toda a sociedade. Recoñecela e falar dela sen estigmas é o primeiro paso para poder xerar vínculos máis humanos, que nos protexan e nos axuden a coidar da nosa saúde mental colectiva», explica Yaiza Sanz, CEO de Somos Estupendas, espazo de psicoloxía e benestar. A soidade non significa unicamente ausencia de compañía, senón a falta de conexión xenuína e vínculos profundos. Este sentimento pode converterse nun dos principais factores de risco para a saúde mental, asociado á depresión, á ansiedade, pensamentos autolesiv