Análise: o pobo 'troglodita' de Andalucía no que aínda se vive en covas

Nunha evolución que está a atraer a atención de expertos e cidadáns por igual, o pobo ‘troglodita’ andaluz en cuestión. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Escoller unha casa cova para aloxarse un fin de semana de inverno é unha boa idea. Elixir esa mesma opción en verán tamén está ben pensado. E en outono. E en inverno. Hai un bo motivo para converter ese peculiar hospedaxe nun emprazamento perfecto para todas as épocas do ano: a temperatura, alí dentro, é case constante e está en torno aos vinte graos. Iso sabíano os prehistóricos, despois os romanos, máis tarde os árabes e en Guadix, unha pequena cidade de Granada de unhas vinte mil habitantes a uns 50 quilómetros da capital, nunca o perderon de vista. De aí que nese concello haxa unhas dúas mil. Existe ata un barrio que recibe ese nome, o das Covas. Vive xente dentro porque son perfectamente habitables. Algunhas persoas viven nelas todo o ano e outras pásanas en fins de semana, pontes ou pequenas tempadas, porque a estas alturas as casas cova son un dos principais reclamos turísticos de Guadix e de pobos próximos onde tamén existen, como Purullena. Quen estivo nelas afirma que son moito máis cómodas do que agardaban. A sensación de claustrofobia coa que algúns entraron esfumouse ao comprobar que, aínda que é obvio que non teñen balcóns á rúa, si que están ventiladas, son amplas e teñen todos os elementos para garantir o confort. Dicho doutra maneira: en Guadix pódese optar por vivir como un troglodita, de forma continuada ou por días, pero desde logo como un troglodita moderno, con todos os electrodomésticos que precise, con wifi, con bañera de hidromasaxe… porque dentro do universo das casas cova –quizais o termo sexa esaxerado– hai moito onde elixir, dependendo de se se quere estar alí a todo tren ou en modo máis espartano. Por que empezaron a realizarse alí casas horadadas na rocha? Pois porque en Guadix e na comarca da que é cabeza abundan os terreos arxilosos, que son válidos para escavar neles. Se o concello do municipio as promociona dicindo que «a terra abrázache» non é por casualidade; o lema está ben escollido porque os que viven en covas, tanto se o fan por costume como se van un fin de semana, están envoltos nesa terra, séntense parte dela. É unha sensación de volta á natureza moi reconfortante. Como xa se adiantou, hai de todo tipo. No interior poden posuír varias estancia, que reciben aire do exterior a través de pequenos respiradeiros e tamén, as que dispoñen dela, polo oco da cheminea. Os respiradeiros sitúanse nos extremos da estancia para que se xere un fluxo de aire, unha corrente que permite a ventilación. Deste xeito entra o aire, pero non o calor nin o frío. Hai covas para unha familia pequena e outras con varios dormitorios e cuartos de baño, pensadas precisamente para que as compartan grupos de viaxeiros. Normalmente son de estilo rústico, aínda que tamén é un terreo no que entrou a modernidade. En realidade, para ver a oferta, que é bastante ampla, o mellor é entrar nas páxinas web de inmobiliarias especializadas, que son varias e operan en Guadix e no seu contorno. A cidade é a porta de entrada a un mundo realmente fascinante: o Geoparque. Son case cinco mil quilómetros cadrados de territorio agreste, cunha densidade de poboación case ínfima e que, pola súa orografía e beleza, foi comparado coa Capadocia de Turquía ou coas Badlands estadounidenses. O Geoparque é outro mundo e dá para outro artigo, pero como Guadix está preto e ademais é fermosa –non hai que perderse a súa catedral,