Análise: Épica do Espanyol para enmendar o seu infantilismo e vencer ao Mallorca

Os últimos acontecementos relacionados con que o Espanyol enmendase o seu infantilismo xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.

Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require un diagnóstico detallado. O Espanyol puido pensar, co 2-0 no 35, que ía ser unha noite para dar espectáculo en Cornellà. Non obstante, pecou de inxenuo: penalti en contra e expulsión antes do descanso. Con un máis, o Mallorca empatou sen demasiada dificultade e xa se vía aproveitando o exercicio de infantilismo do seu rival. Pero finalmente, todo iso arranxouno Raíllo no 80 cun penalti sobre Dolan que transformou Kike García. Que a sorte che colla traballando, din, e aos de Manolo colleunos con auga ao pescozo pero deixándose a alma. Ninguén, nin o máis iluso, tería agoirado no verán que o Espanyol ía ao Bernabéu na xornada 5 con posibilidade de ser líder. Manolo González segue a traballar para atopar o seu once de gala. Seguiu apostando por Milla, e Terrats quedou no banco. O técnico non dubida de que lle chegará ao mozo perico o momento de brillar coa branquiazul. Arrasate sabe que ten tres grandes centrais – Valjent, Raíllo e Kumbulla – e úsaos nunha defensa de cinco. Mateu Morey estálle funcionando, así que tampouco se decide por un Maffeo que non pasa polo seu mellor momento coa afección bermellona. O Espanyol saíu, ante a súa xente, atrevido e coa presión alta. Puid o marcar no seis Roberto cun remate que acabou no traveseiro tras rebotar nun defensor rival. A superioridade era notable. O Mallorca volveu sentir medo nunha ocasión de Milla, que de non chegar forzado tería anotado un bo centro de Puado. Xa non perdoou ao pouco: centro desde liña de fondo de Romero e o de Lérida, cun toque sutil e preciso, mandouna dentro. Non o conseguira nas súas outras dúas tempadas como perico ser tan determinante, e chegou a non contar para Manolo González. Este foi o seu terceiro gol en catro partidos. Poderosa reivindicación a que encarna, aínda que se prometía demasiado optimista. Aínda que o Mallorca chegaba puntualmente á área de Dmitrovic —naturalmente, teñen grandes xogadores—, os periquitos non renunciaron ao ataque. Un centro de Dolan foise esvaendo no seu traxecto e Leo Román saíu mal. Roberto aproveitou a pouca contundencia do porteiro e fixo o segundo. Cornellà gozaba do espectáculo de filigranas de Dolan, pero Alejandro José Hernández (Hernández Hernández, imos) cortou a euforia e sinalou un penalti por agarrón de Pol Lozano a Joseph. Moi innecesario por parte do mediocampista branquiazul. Transformouno Muriqi. O árbitro acabou de abrir o partido ao decidir que Pere Milla merecía a expulsión directa porlle dedicar a frase «es moi malo» tras unha rabieta por non pitarlle unha falta de Mojica. Acción infantil para un futbolista de 32 anos que deu un xiro de 180 graos ao encontro. O guión cambiou por completo, é lóxico, e Dmitrovic activouse. Que se unha parada a Muriqi nada máis comezar a segunda parte, que seche saco unha man ao remate de Joseph, que se estirada para desviar o petardazo que desde a súa casa na fermosa cidade de Cali lanzou Mojica… O Espanyol perdeu o rumbo e foi a marioneta do equipo de Arrasate. Por iso Manolo quixo probar a Pickel, por un Lozano superado ante tanta presión. Sexa como sexa, ao final chegou o gol bermellón. Os periquitos non souberon xogar con un menos e pagárono. Remate de cabeza moi ben colocado de Muriqi. 2-2. Xa todo no espanyolismo era máis paixón e fe que outra cousa; Cornellà reclamaba cada balón que se achegaba á liña e cada forcexeo. Cabrera case materializa esa fe cega cun cabezazo á madeira, pero o que se estaba a suceder no verde auguraba un desastre. Alejandro José Hernández volveu ser protagonista no 80. Dolan caeu por un empuxón de Raíllo en