Análise: José María Nieto: a IA e a man do autor

A actualidade informativa vese marcada por José María Nieto: «con un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual. As ramificacións destes acontecementos esténdense máis alá do que é inmediatamente visible.»

Os detalles que foron saíndo á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. O Círculo de Recreo de Valladolid acolleu a presentación de ‘Os anos Pedridos’ (Galland Books, 2025), a nova antoloxía —e xa van sete— do humorista gráfico e ilustrador José María Nieto. Nela reúne unha selección do traballo publicado en ABC entre 2019 e 2025, uns anos «realmente terribles», segundo o debuxante. E é que por moito empeño que puxo en realizar un compendio de viñetas de humor, a realidade puxo as cousas difíciles. Aínda así, quixo que a súa última antoloxía comezase e rematase dunha maneira máis «esperanzadora», para o que escolleu dúas viñetas que reflicten «a actitude da xente que reacciona ao odio, á violencia e á intolerancia reparando o dano». Na primeira alude á labor da Unidad de Intervención da Policía Nacional nos disturbios de Barcelona de 2019 con motivo da sentenza do ‘procés’, cando varios axentes se botaron ao chan para protexer un compañeiro brutalmente ferido. Na última, ao traballo do equipo de restauradoras do Museo Naval para salvar o cadro de Colón atacado o 12 de outubro polos ecoterroristas de Futuro Vegetal. Foron dous dos traballos aos que se referiu na presentación do seu libro, na que estivo acompañado da delegada de ABC en Castela e León, Montse Serrador, e do seu amigo e columnista desta casa, José F. Peláez. «Estamos ante un xenio, un verdadeiro mito da viñeta», apuntou o segundo sobre Nieto. «Ás veces pregúntome de onde procede tanto talento… Creo que isto só se pode realizar desde a obsesión entendida como compromiso co teu traballo e co teu periódico», continuou Peláez, para quen compartir tempo co seu amigo é «’doping’ intelectual». Pola súa banda, Montse Serrador declarou que é «firme seguidora das ‘ratitas’», capaces de «facer cousas como un seguimento da actualidade económica e, sobre todo, un editorial». Durante a súa intervención, o humorista gráfico repasou personaxes do seu ‘universo’ como os fantasmas, «aos que me gusta sacar unha vez ao mes. Sempre hai un descubrimento da finitude». Mencionou tamén «os chistes de parque», que «representan a nostalxia» e «son unha forma de engadir beleza». «¿Por que che molesta cando che digo que es o mellor ilustrador de España?», cuestionou Peláez, ao que José María Nieto respondeu: «Porque non debuxo ben, pero non se trata de debuxar ben, senón de escoller unha imaxe. Coa IA xa se pode debuxar moi ben. Por iso hai que facer algo onde se vexa a man do autor».

Do mesmo xeito, o humorista gráfico referiuse ao título da antoloxía. Dixo que, ao repasar a selección que fixera, que recolle máis de 230 viñetas, decatouse de que «debía facer algo» que realmente non quería: levar a Pedro Sánchez á portada. E é que, segundo avanzaban as páxinas, «este personaxe tan chamativo e esaxerado nos seus defectos e na súa forma de actuar» acaparaba presenza: «Son os anos de Pedro Sánchez como síntoma da España que temos». Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o asunto.

É importante destacar que este tipo de situacións non acontecen no baleiro. Os antecedentes históricos e o contexto socioeconómico actual xogan un papel fundamental na comprensión completa destes acontecementos. Expertos na materia sinalaron que a converxencia de múltiples factores creou as condicións propicias para o desenvolvemento actual dos acontecementos.

Desde diferentes sectores levantáronse voces