A actualidade informativa vese marcada polos familiares dos mineiros falecidos no pozo, un acontecemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes acontecementos esténdense máis aló do inmediatamente visible.
Detalles do accidente e reacción dos familiares
Os detalles que foron emerxendo revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.
«Totalmente fundido e cabreado». Así se atopaba onte Manuel Moure, pai de Manuel Antonio Moure, un dos mineiros falecidos no accidente que o 28 de outubro de 2013 custoulle a vida a seis traballadores do pozo Emilio del Valle da Hullera Vasco Leonesa, no concello de La Pola de Gordón, tras saber que o Xulgado Penal número dous de León decidiu absolver ás 16 persoas que estaban acusadas de homicidio por imprudencia grave e lesións, entre as que se atopaban os principais directivos da compañía e os encargados de seguridade da explotación.
Unha sentenza emitida máis de dous anos e medio despois de que rematase o xuízo e poucas semanas despois de que familiares de todas as vítimas se manifestasen no duodécimo aniversario do accidente para pedir a publicación da sentenza.
É precisamente a esa manifestación ao que atribúe Moure a absolución dos acusados que, segundo avanzou hoxe á Axencia Ical, será recorrida por todas as familias.
«A xuíza tardou case tres anos en estudarse 50.000 folios e, nunha semana dende que se incorporou da baixa, dá a sentenza», comenta sorprendido e convencido de que «tras manifestarse porque era unha vergoña levar tanto tempo agardando», a xuíza dixo «toma e absolveu aos 16 encargados de seguridade e porque non achou responsabilidade en ningún».
Tras 35 anos de traballo na mina e ter perdido «calquera tipo de fe na xustiza», Moure cualifica «de risa» a sentenza, porque, aínda que en ningún momento pensase que os acusados foran á cadea, «polo menos si que esperaba que se demostrase que son culpables».
Pola súa experiencia na minería, o pai de Moure contou que «todo o mundo sabía como estaba aquilo», de forma que «todo tería sido tan sinxelo como mandar saír a todo o mundo e que entrase a brigada», pero «ningún dos 16 acusados foi capaz diso e agora unha xuíza afirma que son inocentes».
«Alguén tivo que ser o culpable e aínda o van a ser os seis por ir traballar, porque se chegasen a darse de baixa, como fixera o 90 por cento da plantilla, non tería pasado iso», apuntou.
Con 78 anos e tras doce anos «de loita pola dignidade dun fillo», Moure preguntouse «como ten que quedar agora tras o golpe que supón unha sentenza que para o que afirma non fai falta estudar Dereito» e emitida por unha xuíza á que «se o xuízo, pola súa complexidade, lle viña grande, debería ter renunciado», a pesares de que «os que se criaron na mina púxeronllo todo na bandexa» e de que «a proba estaba en que o accidente non pillou a ningún dos 16 porque non entraban».
Eses 16 acusados que Moure se mostrou convencido de que agora «iran pola rúa con chulería por seren absoltos» e aos que advertiu que mentres lle quede «un fío de vida», seguirá «loitando e machacando» para que se saiba o que pasou.
«Como mineiro que son, só pararei cando morra, porque nos quitaron ao noso fillo polas boas e agora unha xuíza afirma que son inocentes. A xuíza pode dar misa», concluíu en declaracións recollidas por Ical.
Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter u
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.