A actualidade informativa vese marcada por misas do Galo en Sevilla, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes acontecementos esténdense máis alá do inmediatamente visible.
A Misa do Galo e a súa relevancia
Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.
Xunto coa misa da vixilia, que se celebra na tarde do 24 de decembro, a misa dos pastores ou da aurora, que se celebra ao amencer do día 25, e a misa do día de Nadal, a Misa do Galo é unha das celebracións litúrxicas máis populares e entrañables do calendario cristián.
Recibe este peculiar nome porque se celebra á medianoite, co canto nocturno do galo, a pesares de que en moitos templos e para comodidade dos fieis de máis idade, con cada vez máis frecuencia establecéronse horarios previos á cea familiar da Noiteboa.
A Misa do Galo está vinculada á reliquia do nacemento que se conserva na basílica de Santa María a Maior de Roma, e a súa orixe é antiquísima, remontándose probablemente ao papa Sixto III no s. V, segundo nos conta Ramón Navarro, director do secretariado da Comisión Episcopal para a Liturxia.
Historia e liturxia do Nadal
O canónigo da Catedral de Plasencia Miguel Ángel Ventanas explica moi ben a liturxia do día de Nadal que, na liturxia romana, ten catro formularios distintos para a celebración da eucaristía, dependendo do horario no que se celebran.
«No século IV só había unha misa solemne, na que se reunía toda a comunidade cristiá pero, co tempo, a celebración foise enriquecendo.
Non obstante, desde o século VI a festa do Nadal enriqueceuse en Roma con tres misas, cada unha co seu propio formulario de lecturas e oracións.
Na basílica de Santa María a Maior, o papa presidía a primeira, precedida do oficio nocturno de maitíns, na noite do 24 de decembro. Nesta basílica consérvanse as reliquias do nacemento.
Seguía o canto das laudes e outra misa celebrada polo papa para os gregos na Igrexa de Santa Anastasia, á que eles tiñan especial devoción e cuxa festa celebraban esa data.
Co paso do tempo, esa misa da aurora transformouse nunha celebración plenamente natalina. Por último, o papa presidía outra solemne eucaristía (a máis antiga de todas) na basílica de San Pedro.
A partir do século XII celebrábanse as tres en Santa María a Maior.« En 1968 engadiuse unha cuarta, a da vixilia. Os actuais formularios subliñan distintos aspectos do gran misterio celebrado neste día.
Significado das distintas misas
Misa da vixilia. Celebrase na tarde do día 24 de decembro. No Evanxeo proclámase a xenalogía de Xesús segundo San Mateo, que vai desde Abraham ata Xosé, para indicar o cumprimento de todas as promesas feitas por Deus a Israel.
Misa do Galo. Ou Misa da Noiteboa. No Evanxeo proclámase a mensaxe ledicia dos anxos: «Traeivos unha boa nova, unha grande ledicia para todo o pobo: hoxe, na cidade de David, naceu para vós un Salvador» (Lc 2,10ss).
Como os pastores, todos estamos rodeados de tebras e precisamos desta Boa Nova. Por iso, o salmo responsorial actualiza a mensaxe anxélica, ao pasar do vos naceu ao naceunos: «Hoxe naceunos un Salvador; o Mesías, o Señor».
Cumpríuse plenamente o que anunciou o profeta na primeira lectura: «O pobo que camiñaba nas tebras viu unha luz grande» (Is 9,1)
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.