Análise: non, o vinagre de mazá non serve para perder 6 quilos en 12 meses

Nun desenrolo que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, non, o vinagre de mazá non serve. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. O ano pasado un ensaio clínico publicado na revista ‘BMJ Nutrition, Prevention & Health’ afirmaba que o consumo de pequenas cantidades diarias de vinagre de sidra de mazá durante tres meses axudaba a controlar o peso en persoas con sobrepeso ou obesidade. O estudo sinalaba que o consumo desta substancia —de moda entre algunhas celebridades— asociouse con descensos de peso, do índice de masa corporal e dos niveis de glucosa, triglicéridos e colesterol no sangue. A investigación, realizada en 120 persoas de 12 a 25 anos con sobrepeso, avaliou o consumo diario de 5, 10 ou 15 ml de vinagre de sidra de mazá fronte a un placebo, sen cambios na dieta nin exercicio durante 12 semanas. Os resultados mostraron que quen tomou vinagre perdeu arredor de 6 kg, mentres que o grupo placebo apenas baixou de peso; con todo, agora é a propia revista a que rexistra esta investigación. As razóns: dúbidas sobre a calidade do traballo, informes inadecuados sobre os métodos e a falta de rexistro de ensaios prospectivos, o que viola a política editorial de ‘BMJ Group’. Desde a súa publicación xurdiron críticas ao estudo, algunhas das cales publicáronse como cartas na revista. E, despois dunha revisión realizada por expertos en estatística para avaliar a súa fiabilidade, a conclusión foi que non se puideron replicar os resultados, ademais de identificarse múltiples erros analíticos. Os autores recoñeceron os erros e mostraron acordos coa decisión de retractarse do estudo. O certo é que moitos investigadores advertiron sobre estes resultados. Así, Miguel Ángel Martínez González, catedrático de Medicina Preventiva e Saúde Pública da Universidade de Navarra, sinalou que había que consideralos con «cautela, moita cautela». Martínez González indicou que o estudo presenta limitacións: aínda que se toman medidas repetidas no tempo, non se aplica a metodoloxía estatística axeitada para un deseño lonxitudinal, xa que só usan test t en lugar de modelos máis completos. Ademais, non se detalla a dieta dos participantes nin posibles cambios na súa inxesta calórica ou no consumo de distintos alimentos. Por iso, recomenda interpretar os resultados con moita cautela. O vinagre de mazá conséguese sometendo o zume de mazá a un proceso de fermentación anaeróbica e é o resultado da acción das bacterias «Acetobacter» sobre o zume fermentado. É unha opción perfecta en dietas veganas ou vexetarianas porque tanto o ácido acético como o málico e o ascórbico que contén melloran a absorción do ferro non hemo, é dicir, o dos alimentos de orixe vexetal. É perfecto para aliñar verduras de folla verde, que adoitan ser ricas en ferro, pois aumenta a absorción deste mineral. Ao estudo tamén lle puxo moitas pergas Helen Truby, profesora e investigadora de Nutrición e Dietética na Universidade de Queensland (Australia). «Existen algúns problemas substanciais neste estudo, que farían cuestionables as conclusións extraídas», asegurou a SMC. Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.

É importante destacar que este tipo de situacións non ocorren no baleiro. Os antecedentes históricos e o contexto socioeconómico actual xogan un papel fundamental na comprensión completa destes eventos. Expertos na materia sinalaron que a confluencia de múltiples factores creou as condicións propicias para o desenvolvemento actual.