Análise: Ramona, 84 anos: «As miñas amigas pregúntanme como é posible que teña este corpazo e esta saúde»

Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, Ramona, 84 anos: «as miñas amigas». Esta situación, que se produce nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Nin Ramona Gorraiz (84 anos), xubilada, nin Ainara Chocarro (24), adestradora persoal e nutricionista, pensaron nunca que o destino lles tiña preparada unha sorpresa: uni-las. Os sesenta anos de diferenza que as separan non foron impedimento ningún para que ambas decidisen unir a súa experiencia e coñecemento para lanzar unha mensaxe clara á poboación sénior: o adestramento de forza é vital, independentemente da idade que se teña. Tras un encontro fortuíto, ambas crearon unha grande comunidade en Instagram: @fityempoderadas, onde rompen as normas do fitness e divulgan sobre a importancia de gozar dunha boa saúde a calquera idade, coidando tamén a alimentación. «Decidín adestrar forza cando, por desgracia, ao meu marido lle deu un infarto cerebral», conta Ramona nesta entrevista. Con ela e con Ainara falamos de exercicio e alimentación, pero tamén do duelo, da soidade ou da actitude ante a vida.

-¿Como vos coñecestes?

Ainara Chocarro (AC): Foi de maneira casual, nun ximnasio. Cada unha estaba facendo a súa rutina. Comezamos a falar porque ela, como sempre afirma, é a presidenta do ximnasio e eu era nova. ¡É tan sociable! Contoume que sempre viña a adestrar e que tiña 84 anos. ¡Non o cría! Explicoume que, desde que adestraba, sentíase moi ben, gozábano moitísimo, o que significaba para ela a nivel mental, o empoderamento que sentía… Como creo contido en Instagram, díxenlle: ‘Quero facer contigo un vídeo porque o que me estás contando pode inspirar e axudar a moitas mulleres’. Fíxemo-lo e fíxose viral. Fixérase tan popular que a xente nos mandou as súas dúbidas sobre como adestrar e alimentarse porque aspiraban a ter unha vida tan activa como a de Ramona. As dúas decatámonos de que hai un sector que a sociedade esqueceu: o da terceira idade. Entre os mozos, o adestramento de forza está en auge pero non entre os sénior porque semella que ‘non é para eles’. Por iso decidimos unirnos e crear contido para este público: é fundamental que entendan que se trata de saúde, non de estética.

-Ramona, ¿fixeches deporte sempre?

Ramona Gorraiz (RG): ¡Que va! Teño 84 anos, veño da posguerra! Entón, tiñas que subir escaleiras, había pouca comida aínda que moi saudable, íamos a pé a todos os sitios… E, aínda que todo foi evolucionando, seguía subindo e baixando escaleiras porque é parte da miña vida. Na miña casa, sempre me inculcaron a importancia de coidar a saúde e levalle unha boa alimentación. Todo iso cambiou moito.

AC: A alimentación da súa época non ten nada que ver coa actual, onde o marketing influíu moito. Para ela, como se alimenta hoxe a xente é algo inusual.

-Pero es avoa, tes fillos… ¿Como alimentaches á túa familia?

RG: Son de facer potaxe, comida sana de verdade. Son incapaz de facer unha pizza. Non sei facela e tampouco me interesa. Cómolla se saio… aínda que tampouco é que me volte tola este tipo de comida porque ao meu estómago non lle senta ben xa que non está acostumado. Fago escudella, por exemplo. Antes lle poñía galiña e agora polo aínda que si é certo que lle quito, por exemplo, a pel, as graxas… porque non son boas. Como tamén moita verdura, legumes, que son moi sans. ¡A xente esqueceuse dos legumes! As miñas netas pídenme que lles faga lenteixas e pregúntanme se engordan e dígolles que non, que o que engorda é o que comen elas. ¡A miña dieta é moi saudable! Iso non quere dicir que un día me coma un bollo pero é que… tampouco me gusta.

-Cando alguén está afeito a certa alimentación, non admite igua