O Consello da Xunta aprobou este luns, 23 de marzo de 2026, a aplicación do Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia, o Pladiga para 2026. O paquete inclúe un reforzo de medios humanos e tecnolóxicos —drones, videovixilancia e unidades especializadas— e será debatido este venres no Consello Forestal para desgranar a súa execución operativa e de recursos.
Que recolle o Pladiga: máis brigadas, novas unidades e vixilancia aérea
A Xunta deseñou un Pladiga que aposta pola combinación de medidas clásicas de prevención e extinción con tecnoloxía para a detección temperá. Entre as novidades figura o despregue de drones e sistemas de videovixilancia en puntos estratéxicos da comunidade, que segundo o Executivo autonómico permitirán unha resposta máis rápida ante focos incipientes e unha mellor coordinación dos medios aéreos e terrestres.
No capítulo de persoal, o plan contempla a incorporación de 42 novas brigadas durante os períodos de alto risco, unha medida que o Goberno galego presenta como resposta directa aos incendios de intensidades extremas que marcaron os últimos veráns. Tamén se anunciou a ampliación do período de traballo do persoal fixo discontinuo; unha demanda histórica dos profesionais do sector que busca estabilizar plantás e reducir a rotación estacional.
Outra das medidas relevantes é a creación e ampliación da UDEX (Unidade de Directores de Extinción), que pasará de 6 a 15 expertos. A intención declarada é contar con equipos técnicos multidisciplinares capaces de planificar operacións complexas e dirixir actuacións en lumes de grande violencia e superficie, onde a coordinación aérea e terrestre resulta clave.
«adaptarse aos novos tipos de incendios de enorme intensidade nos últimos veráns»
O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, defendeu o Pladiga coa idea de que Galicia debe «adaptarse aos novos tipos de incendios de enorme intensidade nos últimos veráns», e subliñou a necesidade de modernizar os sistemas de vixilancia e reacción. Á falta da presentación detallada ante o Consello Forestal, a conselleira responsable destacará o carácter preventivo e a aposta por capacidades permanentes fronte ao tradicional modelo estacional.
Antecedentes: por que Galicia precisa reforzar a súa estratexia
Os lumes forestais foron unha asignatura pendente en Galicia desde que o verán de 2017 colocou a cuestión na primeira liña política e social. Máis aló de episodios puntuais, a combinación de seca, acumulación de combustible vexetal polo abandono rural e ondas de calor recorrentes converteu amplas zonas do interior —especialmente na provincia de Ourense— en paisaxes máis vulnerables.
En localidades como O Barco de Valdeorras e outras comarcas do interior, os veciños viviron de primeira man a imposibilidade de conter con rapidez incendios que se estenden con violencia. A imaxe de comunidades mobilizándose para proteger cortalumes ou despexar accesos non é nova en Galicia e explica parte do consenso social arredor da necesidade de mellorar medios.
Non obstante, a resposta non é só un despregue de recursos. As políticas de prevención forestal teñen toparon en ocasións con problemas de coordinación entre administracións, limitacións presupuestarias e a dificultade de conciliar intereses de propietarios, concellos e consellarías. Nos últimos anos tamén se abriu o debate sobre o papel da xestión activa do territorio —motoserras, pastoreo controlado, queimas prescritas— fronte ás medidas estritamente represivas.
Repercusións e próximos pasos: debates pendentes e control do despregue
O Pladiga aprobado hoxe emprende agora o seu trámite interno: a discusión no Consello Forestal, a asignación presupuestaria para 2026 e a concreción da calendarización das prantillas e dos equipos tecnológicos. Sindicatos e asociacións de veciñais vixiarán tanto os prazos de contratación para o persoal fixo discontinuo como a dotación de medios nos concellos rurais, onde a presenza física de brigadas marca a diferenza.
O uso de drones e videovixilancia, por outra banda, plantea cuestións operativas e xurídicas. O control do espazo aéreo, a privacidade das capturas e a integración de datos en tempo real cos centros de emerxencias son aspectos que deberán regulamentarse e coordinarse coa administración do Estado e, no seu caso, co Ministerio de Defensa en episodios de gran magnitude.
Os 15 directores de extinción da UDEX terán a responsabilidade de elaborar protocolos ante incendios de alta intensidade; a súa eficacia dependerá tanto da experiencia acumulada como da capacidade de dispoñer de recursos aéreos e de apoio loxístico. A falta de cifras precisas sobre o dispositivo total, a aposta da Xunta é visible: máis brigadas, máis expertos e máis tecnoloxía para anticipar e conter.
Queda por ver se as medidas logran romper a tempada de improvisación que moitos actores denuncian cada verán. A transición a unha estratexia que combine prevención, vixilancia tecnolóxica e xestión do territorio esixirá non só recursos, senón tamén tempo e consenso entre administracións e sociedade rural. Galicia xoga parte do seu futuro forestal nese equilibrio.
