En Madrid, o 11 de marzo de 2026, o expresidente José María Aznar e o exministro Jaime Mayor Oreja protagonizaron un choque de posturas sobre a conveniencia de que o PP goberne en solitario ou conforme unha coalición con Vox. O intercambio tivo lugar durante a presentación do novo libro do exministro, organizada pola Fundación Neox, presidida polo propio autor. A discrepancia cobra relevancia á vista da proximidade das eleccións xerais, previstas para o próximo ano se o presidente non adianta a convocatoria. Ambos defenderon modelos distintos para enfrontar os retos que, ao seu xuízo, requirirán do próximo Goberno.
O acto, no que tamén participou a exdirixente rexional María San Gil e foi moderado por Luis Ventoso, transcorreu nun clima de cordialidade xeral, aínda que a discusión sobre alianzas políticas constituíu o momento máis tenso. Aznar formulou a súa preferencia por un Goberno forte dirixido polo PP de Alberto Núñez Feijóo en solitario, argumentando que España necesita maior solidez para facer fronte aos problemas pendentes. Sinalou a diferenza entre maiorías máis amplas arredor do PP e escenarios fragmentados que condicionen a capacidade de goberno. Pola súa banda, Mayor Oreja defendeu que a «maioría natural» do bloque de centro-dereita inclúe a Vox e que, por tanto, debería traducirse nun gabinete compartido.
Mayor Oreja admitiu, non obstante, que un acordo con Vox non sería doado e recoñeceu as dificultades internas e externas que conleva unha coalición dese tipo. «Grazas a Deus eu non estarei nese Goberno», dixo, en referencia á súa etapa xa finalizada na política activa, ao tempo que insistiu en que converter esa maioría en Goberno é unha obriga política. O exministro apelou á responsabilidade das forzas para non frustrar a vontade de quen, no seu parecer, conflúen nun mesmo espazo ideolóxico. As súas palabras amosan a persistente división dentro do conservadurismo español sobre a estratexia poselectoral.
Aznar, crítico da extrema dereita e da figura de Santiago Abascal, xustificou a súa postura sinalando que a eficacia do Goberno depende da fortaleza da súa base parlamentaria e da súa capacidade para ofrecer certitude. Argumentou que non todas as sumas aritméticas teñen a mesma eficacia política e citou escenarios electorais para ilustrar como distintos repartos de escanos poden alterar a gobernabilidade. Nese contexto defendeu que unha opción na que o PP conserve unha maioría clara por si soa facilita o cumprimento dos seus plans de Goberno. A súa intervención refleitou a preocupación pola influencia que poderían exercer formacións máis radicais nas decisións de Estado.
O debate tivo tamén momentos de recordo e memoria histórica que marcaron o ton xeral do acto. Tratáronse experiencias da loita contra ETA, entre elas o intento de atentado contra Aznar en 1995 e o asasinato de Miguel Ángel Blanco en 1997, episodios que o expresidente evocou para salientar a necesidade de firmeza ante ameazas e chantaxes. Aznar agradeceu públicamente o sufrimento e a resistencia das familias afectadas polo terrorismo e subliñou o compromiso do seu Goberno naquela etapa. Estas referencias servíron para encadrar as discusións políticas actuais nunha traxectoria de desafíos para o país.
A obra presentada, editada por Espasa baixo o título «Una verdad incómoda. Testimonio de una época: contra el silencio y la mentira», percorre a traxectoria política de Mayor Oreja, desde o seu paso polo Ministerio do Interior ata o seu liderado no PP vasco e as súas candidaturas europeas. Durante a presentación, os ponentes ofreceron anécdotas e valoracións sobre episodios relevantes de finais do século XX e principios do XXI, dotando o acto dun carácter tanto testimonial como estratéxico.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.