CC.OO. de Lugo leva a súa guerra interna á dirección galega cunha denuncia por agresión

O sindicato Comisiones Obreiras en Lugo atravesa o seu momento máis delicado en anos. O que viña sendo un rumor de descontento na sección sindical do Concello estourou por completo. A dirección galega do sindicato ten agora sobre a mesa un expediente que inclúe unha denuncia interna por un intento de agresión. O denunciante é o responsable da Federación de Servizos á Cidadanía (FSC). O denunciado, o secretario comarcal do sindicato. A fractura, a ninguén se lle escapa, é profunda.

Os feitos remóntanse a finais de maio. Ocorreron na sede do sindicato en Lugo, en pleno horario de atención ao público. Había traballadores e cidadáns recibindo asesoramento. Foi entón, segundo consta no escrito da denuncia, cando se produciu un enredo. O responsable da FSC comunicou á sección do Concello que, ante a ruptura interna xerada polo tipo de acción sindical que se viña promovendo, a dirección da sección pasaría a ser asumida pola federación. Unha decisión amparada nos estatutos. Pero a reacción, ao parecer, non foi precisamente dialogante.

Un aliñamento que divide

O conflito non é novo. Leva meses cocéndose a lume lento. O punto de inflexión chegou cando o secretario comarcal se puxo á fronte da acción sindical no Concello de Lugo. A súa estratexia, segundo diversas fontes internas, pasaba por aliñarse co goberno local do PP. Unha postura que chocou frontalmente coa forma de entender a labor sindical de boa parte dos delegados e, sobre todo, da propia Federación de Servizos á Cidadanía. A paciencia esgotouse.

A denuncia polo intento de agresión non é o único síntoma do malestar. Outros delegados sindicais presentaron queixas internas pola deriva da sección. Algunhas desas queixas, de feito, xa transcendéron o ámbito autonómico. Chegaron á executiva estatal de CC.OO., que aínda non emitiu unha resposta. Demasiado tempo sen pronunciarse, tendo en conta a gravidade do que se denuncia.

Convén recordar que a sede do sindicato é un espazo público, aberto á cidadanía. Que un altercado desta natureza se produza nese contorno non só dana a imaxe da organización. Tamén pon en dúbida a capacidade dos seus dirixentes para xestionar os conflitos internos sen recorrer á confrontación física. A cifra fala por si soa: un responsable federativo que se sente agredido polo seu propio secretario comarcal.

O papel da dirección galega

A executiva galega de CC.OO. xa tomou cartos no asunto. Está analizando todas as denuncias e os escritos que foron chegando. Non é menor o dato de que algunhas desas queixas saltasen directamente a Madrid, sen pasar polos filtros intermedios. Iso indica que a confianza na resolución interna do conflito dentro de Galicia non é total. Ou, polo menos, que hai sectores que prefiren buscar amparo na cúpula estatal.

O certo é que a dirección galega ten un problema de autoridade. Se decide respaldar ao secretario comarcal, arríscase a unha fractura aínda maior coa federación e cos delegados críticos. Se, pola contra, atende a denuncia e aparta ao líder local, a mensaxe para o resto de seccións será demoledora. Aí está a clave: a decisión marcará o futuro inmediato do sindicato na provincia de Lugo.

Un precedente xudicial

Non é a primeira vez que o nome do secretario comarcal aparece vinculado a unha controversia. Fai apenas unas semanas, o exalcalde de Lugo declarou como testemuña nunha denuncia presentada por unha funcionaria municipal contra o propio sindicato. Aquel caso, que segue o seu curso xudicial, xa sementara dúbidas sobre o estilo de xestión do líder comarcal. Agora, a denuncia interna por agresión engade un novo capítulo a unha historia que cada vez se parece máis a un culebrón.