Desconcerte nos xulgados galegos tras a última reforma xudicial

A aplicación da recente reorganización xudicial está a deixar un regueiro de dúbidas nos tribunais galegos. Maxistrados, funcionarios e avogados coinciden en sinalar a confusión xerada pola nova normativa, que busca modernizar o sistema pero, polo de agora, trouxo máis preguntas ca respostas. O desconcerto esténdese tanto nas grandes cidades coma nos partidos xudiciais máis pequenos.

Nin as instrucións que chegan desde Madrid nin os comunicados internos semellan suficientes para acougar o nerviosismo. Quen acode estes días aos edificios xudiciais da rúa Monforte, en Lugo, ou á contorna da praza de Galicia, en Santiago, percíbeo con só cruzar a porta. Fálase de prazos, de competencias cambiantes, de que fará agora cada xulgado. Ninguén o ten do todo claro. Demasiada incerteza.

Unha reorganización que queda a medias

A lei aprobada hai uns meses prometía unha xustiza máis áxil e eficaz, segundo explican fontes institucionais. O obxectivo era sinxelo sobre o papel: agrupar servizos, redistribuír cargas e evitar duplicidades. Porén, a realidade galega é moito máis complexa. En localidades como Vilagarcía, os letrados pregúntanse se os seus casos pasarán agora a outros órganos, mentres os funcionarios consultan circulares e agardan instrucións que nunca semellan chegar do todo claras.

O problema, segundo varios traballadores do sector, radica na falta dunha planificación detallada e en que os recursos humanos non se adaptaron ao novo esquema. Multiplícanse as dúbidas sobre competencias: que xulgado asume agora os casos de familia?, quen tramita as denuncias de violencia de xénero se cambian os partidos xudiciais? Abonda con escoitar as conversas nos corredores da Audiencia Provincial da Coruña para entender o clima de desconcerto.

Non é menor o dato de que a Xunta e o Ministerio de Xustiza lánzanse mensaxes cruzadas sobre a interpretación da norma. Mentres tanto, quen ten que aplicar a lei no día a día enfróntase a un crebacabezas legal complicado e, ás veces, contraditorio. O resultado: expedientes que quedan parados, vistas que se atrasan e litigantes que agardan sen respostas.

Impacto na cidadanía e no traballo cotián

Cómpre lembrar que o maior prexudicado deste caos administrativo é o cidadán de a pé. Un avogado de Ourense resúmeo con certa resignación: “O cliente chama para preguntar se o seu xuízo segue na mesma sala e non sabemos que dicirlle”. Aí está a clave. A inseguridade colouse ata o último despacho, afectando aos tempos e á confianza no sistema.

Nos xulgados de Ferrol, varias persoas viron como os seus procedementos se atrasaron por simple descoñecemento de a que órgano corresponde agora o seu asunto. Os procuradores, pola súa banda, aseguran que pasan máis tempo consultando boletíns e resolucións ca tramitando casos. Non semella casualidade. O efecto dominó chega mesmo aos rexistros civís, onde os cambios de adscrición xeran colas e reclamacións que antes non existían.

As asociacións de empregados públicos solicitaron información adicional e protocolos unificados, pero polo de agora as respostas son vagas. Un alto cargo municipal resúmeo con ironía: “Semella que a lei a fixeron pensando en Madrid, pero aquí as cousas funcionan doutra maneira”. Pocas veces unha reforma de tanto alcance xerara semellante desconcerto en tan pouco tempo.