Os veciños da provincia de Ourense enfrontan este mes un novo encarecemento do combustible que volve meter presión nos orzamentos familiares e no custe do transporte. En apenas unha semana rexistráronse subidas de ata 20 céntimos por litro, unha variación que obriga a comparar prezos antes de poñer gasolina, sobre todo se se vai realizar unha viaxe pola rede viaria ourensá ou se traballa no sector do transporte.
Que está a ocorrer nos surtidores ourensáns
A escalada de prezos ten a súa orixe na tensión internacional: a guerra e as incertezas loxísticas na rexión afectan ás cotizacións do cru e, por iso, aos carburantes. Esa presión trasládase de forma irregular á provincia. Hai gasolineiras nas roldas urbanas e en estacións xunto ás autovías que subiron prezos de forma inmediata; outras, sobre todo as situadas en concellos con maior competencia ou pertencentes a superficies comerciais, manteñen tarifas algo máis baixas.
Na práctica, o consumidor atopa variacións notables entre o casco urbano da capital e as estacións xunto á A-52 ou á N-120. O diferencial non sempre responde só ao custe do produto: entran en xogo promocións de tarxetas de fidelización, descontos por pago en efectivo ou a rotación de clientes nas áreas de servizo. Para quen percorra a provincia, unha parada estratéxica nun concello próximo como Allariz ou Ribadavia pode supoñer un aforro significativo nun repostaxe completo, pero convén comprobalo en tempo real.
Un taxista da cidade, que pediu non dar o seu nome, resumía a sensación na rúa: “Nunha semana o custe da miña xornada subiu e os marxes xa son mínimos. Cando o prezo do gasóleo sobe así tan rápido, ao final son os usuarios e o sector do transporte os que o pagan”.
Antecedentes e por que Ourense reacciona así
Non é a primeira vez que Ourense sofre episodios de subidas bruscas. A xeografía da provincia, con grandes distancias entre concellos de montaña e núcleos de poboación dispersos, fai que a dependencia do vehículo privado sexa alta e que o impacto do combustible se note con máis forza que noutras zonas de Galicia con maior oferta de transporte público. Ademais, a economía local —agricultura, transporte de mercadorías e turismo rural— é sensible aos custos enerxéticos.
Historicamente, as subidas internacionais transmítense aos surtidores con distintos ritmos: primeiro notano as estacións que abastecen frotas e transporte pesado, logo as de paso nas autovías e, por último, as do interior da cidade. En Ourense, o proceso vese agravado por unha rede de mobilidade que obriga a moitos a percorrer quilómetros diarios; non é estraño que unha familia da provincia consuma varios repostaxes ao mes para cubrir desprazamentos ao traballo, ao colexio ou ao hospital provincial.
Existe ademais un compoñente fiscal que sitúa o prezo final por riba do puramente internacional. A pesar de medidas puntuais do Goberno central en crises anteriores para amiar o golpe sobre a cidadanía, esas rebaixas adoitan ser temporais e non compensan totalmente a volatilidade do mercado. A consecuencia inmediata é unha procura case obsesiva da gasolineira “máis barata” por parte de condutores e transportistas.
Repercusións locais e que facer para aforrar
O primeiro efecto vese na cesta familiar: menos marxe para o lecer ou para outros gastos cotiás. Pero as consecuencias tamén afectan ao tecido empresarial. Empresas de reparto, agricultores que contratan transporte e autónomos do taxi teñen custos crecentes que, en moitos casos, acaban trasladando ao consumidor final. Nun territorio con perda demográfica —non lle é allea á provincia a caída de poboación e o descenso de nacementos nos últimos anos—