Dous mozos de Ourense que cursan o Erasmus en Bucarest tiveron que abandonar precipitadamente Xordania por mar tras pasar tres días no medio do estoupido do conflito no Oriente Medio. O grupo, formado por catorce estudantes que viaxaron a Xordania o 27 de febreiro, optou por cruzar o Mar Vermello en ferry cara a Exipto o 3 de marzo despois de que se multiplicasen os ataques e se cancelasen os voos. A decisión estivo motivada pola escalada da violencia na rexión e pola falta de opcións aéreas asequibles que lles permitisen regresar a Romanía. Tras uns días no Cairo, os estudantes conseguiron volver a Bucarest o 8 de marzo.
A viaxe, que comezara con normalidade, cambiou de rumbo en cuestión de horas. O segundo día, cando o grupo facía un roteiro turístico por Amán, o seu guía informounos de que se producira un ataque que implicaba a Israel e Irán, e axiña a capital comezou a rexistrar noticias e sinais de alarma. O que ao principio soaou remoto converteuse nunha realidade próxima: os estudantes viron movementos e unha tensión que non agardaban atopar nunha viaxe de estudos. A experiencia, segundo relatan, pasou da curiosidade turística á preocupación pola seguridade en moi pouco tempo.
Un dos afectados, Martín Iglesias, describiu a impresión que lles causou ver restos de mísiles e ver armamento sobrevoando a cidade: sentíronse sobrecogidos e atónitos ante a proximidade dos lanzamentos. Estaban nunha visita guiada gratuíta cando comezaron a percibir o ruído e o paso de proxectís na zona, algo que os sacudiu e os obrigou a replantexar a súa estancia ao instante. A sensación de vulnerabilidade acentuouse pola incerteza sobre a evolución do conflito e pola escaseza de información fiable en tempo real. Para moitos do grupo, o máis inquietante foi comprobar que as rutas de saída se pechaban ou se volvía prohibitivamente caro saír por vía aérea.
Perante ese panorama, decidiron desprazarse ata Áqaba, na costa do Mar Vermello, un enclave limítrofe con Israel onde agardaban atopar vías de evacuación máis seguras. Non obstante, alí tamén presenciaron o impacto da escalada: segundo relataron, caeron restos de mísiles e multiplicouse a presenza de persoas buscando saír do país. As conexións aéreas foron cancelándose e os billetes que quedaban alcanzaron prezos que a maioría non podía pagar. Esa combinación de medo e falta de opcións motivou que considerasen a ruta marítima como a única alternativa viable.
O 3 de marzo, data na que ademais tiñan previsto regresar a Bucarest, viron cancelado o seu voo e o grupo embarcou nun ferry que facía a travesía cara a Exipto. Describen un ambiente caótico no acceso ao porto: longas filas, nervios e moita xente tentando escapar pola mesma vía. Ao chegar a Exipto atopáronse cun outro problema loxístico: o turismo masivo que fuxía da zona provocou unha clara sobreventa de prazas e dificultade para atopar aloxamento inmediato. A pesar diso, conseguiron instalarse e, despois de recompoñerse, comezaron a planear o regreso a Romanía.
Durante os cinco días que permaneceron en Exipto, os estudantes tentaron recuperar a calma e aproveitaron para visitar algúns puntos turísticos que si puideron coñecer entre a incerteza. A parada forzosa permitiulles deixar atrás a tensión dos días anteriores e repoñerse antes da viaxe de volta. Finalmente, o 8 de marzo puxeron rumbo a Bucarest e puideron regresar ás súas residencias universitarias, pechando unha experiencia que ninguén esperaba vivir no medio do seu Erasmus. O alivio foi grande entre o grupo, aínda que a vivencia deixará unha impronta duradeira.
O episodio provocou unha intensa preocupación entre as familias dos mozos, que viviron días de angustia ata confirmar a seguridade dos seus fillos. Os estudantes relatan que foron as chamadas e mensaxes dos progenitores
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.