O CD Lugo estrea a súa caixa de vitorias en pretempada ante o Fabril en Anxo Carro

O conxunto albivermello logrou este sábado o seu primeiro triunfo da preparación estival ao impoñerse ao filial do Deportivo da Coruña por dous goles a cero. Un tanto de penalti na primeira metade e un disparo afastado despois do descanso serviron para certificar un resultado que, con toda seguridade, deixará sensacións encontradas no corpo técnico.

O dominio non garante os goles

Poucas veces o marcador reflicte con tanta crueldade a realidade do sucedido sobre a herba. E é que o filial deportivista exhibiu unha notable superioridade territorial durante boa parte do enfrontamento, especialmente no arranque. Xeraron achegamentos constantes, puxeron a proba ao gardameta local en varias intervencións de mérito e amosaron unha vocación ofensiva que a moitos equipos de categorías superiores lles gustaría ter. Con todo, a ninguén se lle escapa que o fútbol profesional se decide nos metros finais. O Lugo sábeo ben.

O conxunto lucense golpeou cando menos o esperaba o seu rival. Abriu a lata no minuto 33 de partido desde os once metros, tras sinalar o colexiado unha man dentro da área nunha desafortunada saída de balón dos coruñeses. Transformar esa pena máxima supuxo un golpe anímico evidente para un Fabril que viña mandando no electrónico e nas sensacións, pero que se topaba coa pobre efectividade dos seus dianteiros. Demasiado castigo para tanto dominio.

Madeira e frustración para o filial coruñés

Quen analizase as estatísticas do primeiro tempo atoparía un claro dominador, pero o marcador ditaba sentenza contraria. O filial do Dépor avisou das súas intencións desde o mesmo asubío inicial. Con apenas un par de minutos rodando o balón, un dos seus atacantes xa probou sorte cun disparo que obrigou a estirarse ao gardameta local. A intentona era un aviso do que viría despois.

Non é menor o dato da ocasión máis clara dos visitantes antes de iren ao descanso. No minuto 26, unha excelente elaboración de xogo rematou cun remate que, por mérito do azar ou pola falta de puntería habitual nestas datas, estrelouse de cheo no poste. A madeira salvou ao equipo da capital das Rías Baixas nunha noite na que a precisión parecía terse quedado no vestiario visitante. A sensación de que non era o día dos de Riazor flotaba no ambiente do estadio lucense.

O golpe de graza desde fóra da área

Reemprendido o encontro despois do paso polos vestiarios, o guión apenas variou. O Fabril seguía achegándose con máis ímpeto que claridade, tratando de maquillar con agresividade o que lle faltaba de acerto de cara á porta. A falta de pegada termina sendo un lastre moi difícil de soster ao longo de noventa minutos competitivos. O fútbol castígate sen piedade por eses erros e aí está a chave do ocorrido na herba de Anxo Carro.

Co paso dos minutos e a lóxica fatiga dun enfrontamento de preparación, os espazos comezaron a aparecer. E deses intersticios adoita aproveitarse quen ten a veteranía e o sangue fría na área rival. O segundo tanto local caeu por esa vía. Un disparo cruzado desde fóra da área sorprendeu á defensa e ao meta visitante, deixando o esférico sen opcións de ser despexado. Ese tanto rubricaba o que xa se adiviñaba no ar: a efectividade local impuña a súa lei sobre o voluminoso dominio coruñés.