Nunha tarde para esquecer en Vigo, o Celta viu como se lle escapaba un triunfo que tiña encamiñado ao descanso: gañaba 3-0 aos 36 minutos con dous goles de Jutglà e unha asistencia súa para Hugo Álvarez, pero acabou perdendo por 3-4 ante un Alavés que aproveitou a anestesia celeste na segunda metade. O balón terminou na rede visitante tras dúas contras implacables, e Balaídos volveu demostrar que, esta tempada, é demasiado xeneroso cos rivais.
Do festival ofensivo ao desplome defensivo
A imaxe do primeiro tempo foi a dun Celta dominante no ataque e cun Ferran Jutglà nun estado de graza. Con nove cambios respecto do partido do xoves en Lyon, o técnico Claudio Giráldez apostou por refrescar o bloque, mantendo só a Radu e a Javi Rodríguez dese once. A fórmula deu resultado durante media hora: Jutglà marcou primeiro cun disparo cruzado tras unha xogada colectiva, repetiu pouco despois e repartiu a asistencia que culminou Hugo Álvarez no segundo pau. Tamén tivo mérito a diagonal espléndida que abriu unha autoestrada pola dereita e desactivou a presión alta do rival.
Con todo, cando o ritmo baixou e o marcador parecía sentenza, emerxeron os desequilibrios. No último suspiro do primeiro acto, Toni Martínez recurtou tras un despiste defensivo e deixou ao Celta coa necesidade de non conformarse. A reanudación foi un calco: erro tras erro. Catro cambios de Quique Sánchez Flores no Alavés e o oficio visitante viraron un guion que nacera complacente: unha sucesión de fallos individuais, un gol regalado tras unha perda de balón de Carlos Domínguez e a sensación de que a defensa viguesa, con homes como Mingueza, Sotelo e o improvisado acompañamento de Jones e Álvaro Núñez, desaparecera do campo.
Houbo case remontada completa antes de tempo: o árbitro anulou un tanto que tería deixado o marcador en 4-2 tras un control de Javi Rodríguez, decisión revisada polo VAR e cualificada por moitos de máis que dubidosa. A entrada de Fer López e Carreira non logrou frear a sangría. En apenas catro minutos do tramo final, o Alavés empatou cun tiro axustado de Toni e, acto seguido, Abde Rebbach deu a volta ao partido nunha contra que foi a bofetada definitiva. Ao peche do choque só houbo tempo para unha ocasión clara celeste no minuto 96, repelida por Sivera cunha man milagrosa e un pau que rubricou a traxedia local.
Antecedentes e sinais de alarma
Non é a primeira vez esta tempada que Balaídos exhibe unha dobre cara: capaz de erguer ao público en tardes de gloria e de converterse nun oco para o propio Celta cando falta concentración. A rotación masiva de Giráldez, motivada polo esixente calendario, non pode ser excusa completa; con unha hora por diante e unha renda de tres goles, o equipo debía ter pechado o encontro. Pero a fraxilidade defensiva foi un problema recorrente. A noite deixou en evidencia a transición defensiva, a falta de axudas nas bandas e erros puntuais de marcaxe que xa teñen custado puntos noutras xornadas.
Dende a bancada e nas primeiras tertulias posteriores ao partido falase de cansazo acumulado, de planificación de plantilla e da necesidade de reforzos ou de solucións tácticas. A xestión dos minutos de xogadores clave como Radu —tocado no tramo final— e a coordinación entre centrais e carrileiros son preguntas que o club terá que responder pronto. A este Celta dálle, por momentos, a ruleta de seguridade que esixe a esixente Liga; esa que con
