Un exministro socialista, cumprindo condena nunha prisión da periferia de Madrid, rompeu o seu silencio para denunciar un trato desigual dentro do seu propio partido. Segundo a súa versión, mentres a cúpula do PSOE blindou a un expresidente do Goberno durante anos, a el deixárono caer sen ofrecerlle a oportunidade de se defender ante os tribunais. A crítica, filtrada a través de fontes próximas á contorna do recluso, reabre o debate sobre a xustiza interna nas formacións políticas e a aplicación selectiva dos mecanismos de protección partidista. Demasiado tempo calado. Agora fala desde dentro.
Unha carta que remove os cimentos do partido
O escrito, de varias páxinas, tería chegado a mans de dirixentes históricos do PSOE nas últimas semanas. Nel, o exministro –que ocupou carteiras relevantes durante a última década– traza un paralelismo entre a súa situación xudicial e a dun expresidente do Goberno ao que, asegura, o partido protexeu «con uñas e dentes» mentres a el se lle negou calquera respaldo público. «Non é menor o dato: un foi defendido ata o último recurso; o outro, abandonado ao primeiro rumor», resumiu unha fonte coñecedora do texto.
Cómpre lembrar que o exministro foi condenado por delitos de corrupción nunha trama que salpicou a varios altos cargos autonómicos. O seu caso, instruído pola Audiencia Nacional, rematou cunha pena de prisión firme tras anos de recursos. En cambio, o expresidente ao que alude –que se enfrontou a investigacións na mesma época– logrou esquivar o cárcere grazas a unha estratexia xudicial que algúns cualificaron de «blindaxe institucional». A ninguén se lle escapa que a diferenza de trato xerou un malestar soterrado nas bases socialistas.
O contraste co caso do expresidente
Abonda con mirar a hemeroteca para atopar as claves. Mentres o expresidente foi defendido polo partido en cada comparecencia parlamentaria, o exministro –daquela aínda en liberdade– recibiu un frío «respectamos as decisións xudiciais» por parte da dirección. A Fiscalía, pola súa banda, mantivo unha actitude similar en ambos procesos, mais os recursos e as dilacións favoreceron ao primeiro. Aí está a clave: «Un tivo tempo e marxe; o outro, nin iso», apunta un avogado que coñece ambos sumarios.
O propio exministro, nun fragmento da súa misiva ao que tiveron acceso fontes xudiciais, tería sinalado que «a vara de medir non é a mesma para todos». E engade: «Ao expresidente protéxese; a min non me deron a oportunidade nin de explicarme en sede parlamentaria». A frase, sen entrecomiñar, circula en ambientes políticos como un aldrabón contra a coherencia do partido. Non parece casualidade que este episodio coincida coa precampaña electoral en varias comunidades autónomas, entre elas Galicia.
Reaccións e silencios no PSOE
Nas filas socialistas, o malestar é palpable aínda que ninguén quere poñer voz á polémica. Un alto cargo municipal da provincia da Coruña, consultado por este diario, limitouse a sinalar que «cada caso é un mundo» e que «o partido sempre actúa con criterios xurídicos». Mais nos corredores da sede de Ferraz, segundo fontes internas, coméntase que a carta abriu unha greta entre os sectores máis críticos e a dirección actual. «Hai quen pensa que debería terse feito máis por el», admitiu un veterano militante galego que prefire non dar o seu nome.
Os sindicatos policiais, pola súa banda, mostraron a súa preocupación polo tratamento mediático da noticia. Non é a primeira vez que un preso con pasado ministerial utiliza o cárcere para lanzar acusacións. Pero a diferenza, esta vez, é que o destinatario é o partido que gobernou España durante a maior parte do século XXI. «O PSOE debería dar explicacións, non esconderse detrás dos tribunais», sostén un avogado penalista.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.