Unha escaleira mecánica que non vai a ningunha parte, un bombeiro que baila funky e un mundo postapocalíptico iluminado con hologramas. Así arrincou este mércores a décimo quinta edición do Itineranta, o festival de espectáculos de rúa que cada verán transforma o centro histórico de Pontevedra nun escenario sen paredes nin butacas. A primeira xornada combinou a enerxía de tres compañías chegadas desde distintos puntos de España, nunha programación que se estenderá ata o venres con propostas que percorrerán as prazas e canellas do casco antigo desde o solpor ata ben entrada a noite.
Bombeiros excéntricos e unha escaleira moi particular
Os encargados de abrir o festival foron os tres membros de Les Pompiers, unha compañía chegada desde Barcelona que subiu ao seu camión de bombeiros para percorrer a cidade. Non eran bombeiros ao uso. Estes levaban escaleiras de man, mangueiras e unha actitude disparatada que axiña atrapou a atención do público, sobre todo dos máis pequenos. Subidos no vehículo, interactuaron cos viandantes, detivéronse en prazas e esquinas, e converteron un simple paseo nunha coreografía improvisada. A graza do espectáculo residía no absurdo: bombeiros que apagan lumes que non existen, que gabean por fachadas sen présa, que converten o cotián nunha broma xigante. Os nenos corrían tras eles. Os adultos sorrían, cómplices.
Non é menor o detalle de que o festival, que coordina a agrupación cultural para o Concello de Pontevedra, aposte desde hai quince anos por este tipo de formatos. A rúa como escenario, o veciño como espectador, a sorpresa como norma. E nesa liña, a presenza de Les Pompiers funcionou como un quecemento perfecto para o que viría despois.
Funky, zancos e unha viaxe aos anos setenta
Se os bombeiros puxeron a gargallada, a compañía zaragozana K de Calle trouxo o ritmo. O seu espectáculo Disco Funk transportou ao público aos anos sesenta e setenta, con personaxes subidos en zancos que portaban instrumentos musicais de enorme tamaño. Baixos, guitarras e baterías desproporcionadas que soaban a todo volume mentres os artistas se movían entre a multitude. A proposta invitaba a bailar, e boa parte do público aceptou. Familias enteiras sumáronse á coreografía improvisada en plena rúa, mentres o sol comezaba a caer sobre as fachadas de pedra do centro histórico.
A mestura resultou curiosa: o funky dos setenta soando nas rúas de Pontevedra, con nenos correteando entre zancos e adultos movendo os ombreiros ao compás. Aí está a clave do Itineranta: non hai distancia entre o escenario e o espectador. Todo ocorre a un paso, sen barreiras, sen protocolo. Difícil atopar un plan mellor para unha tarde de verán.
Herdeiros do lume: teatro, hologramas e un mundo que arde
Coa noite xa instalada, chegou a quenda dos valencianos Herdeiros do lume, considerados un dos pratos fortes desta edición. O seu espectáculo é unha compañía das chamadas de gran formato, onde se mestura teatro físico, manipulación de lume e holografía. A proposta sitúa ao espectador nun mundo postapocalíptico, un escenario desolado onde o lume é á vez ameaza e esperanza. Os artistas manipularon chamas reais mentres proxectaban imaxes holográficas que creaban a ilusión dun universo en ruínas. O público, que xa enchera as prazas do casco antigo, seguiu a actuación en silencio, atrapado pola combinación de técnica e emoción.
A idade recomendada para os espectáculos vai aumentando a medida que avanzan as horas. Os da tarde son para todos os públicos, cun enfoque claro cara ao público infantil. Os da noite, como o de Herdeiros do lume, buscan un espectador adulto, capaz de apreciar a complexidade técnica e a carga simbólica das propostas. Unha progresión intelixente q
