O Executivo central prepara un paquete de medidas para mitigar o impacto da crise enerxética provocada pola guerra no Oriente Medio, pero decidiu adiar a súa implantación mentres avalía o efecto sobre a inflación e a evolución dos prezos. A decisión de non levar ao Consello de Ministros desta semana a batería completa de contramedidas, que se viña traballando no seo da coalición, responde á procura de tempo para axustar as medidas e evitar efectos indeseados sobre a economía. A incerteza sobre a duración do conflito e a volatilidade dos mercados enerxéticos levaron ao Goberno a optar pola prudencia en Madrid. Fontes de Moncloa insisten en que as ferramentas están preparadas, pero que a súa activación dependerá de como se traduzan os acontecementos en aumentos sostidos de custos.
En Moncloa, o debate é técnico e político á vez. O presidente Pedro Sánchez e o seu equipo seguiron de cerca a suba de prezos e os distintos departamentos, especialmente Transición Ecolóxica e Facenda, defenderon non precipitarse. As fontes consultadas subliñan que a situación é cambiante e que existe risco de que medidas mal calibradas poidan alimentar a inflación xeral, o que complicaría a renda dispoñible de fogares e empresas. Por iso o Executivo pretende analizar datos adicionais antes de despregar un escudo social ampliado.
A vicepresidenta primeira, María Jesús Montero, explicou que as iniciativas poranse en marcha en función da evolución dos acontecementos e de como se trasladen os incrementos de materias primas ao peto dos consumidores. Moncloa vigila especialmente o mercado eléctrico: para este martes prevése que o prezo da luz alcance máximos non vistos desde febreiro de 2025, cun incremento estimado do 15%. Esa suba serve de referencia para calibrar urxencias e priorizar axudas directas ou fiscais segundo o impacto en familias e sectores industriais.
No seo da coalición, os socios empurran en direccións distintas. Sumar reclama maior celeridade e pide recuperar medidas que quedaron suspendidas tras o rexeitamento ao decreto de prórroga do anterior escudo social, como a moratoria nos desafiuzamentos e a ampliación do bono social eléctrico. Os socialistas, en cambio, piden tempo para axustar instrumentos e evitar que unha resposta apurada derive en maiores presións inflacionistas. O PNV, pola súa banda, centra a súa atención en axudas á industria siderúrxica e electrointensiva, nun momento en que empresas vascas como Tubos Reunidos enfrontan dificultades engadidas polo encarecemento da enerxía.
O Partido Popular presentou a súa propia batería de propostas, entre as que figuran reducións fiscais puntuais e medidas dirixidas a empresas e familias, como deducións no IRPF para fillos. Esa iniciativa engade presión política sobre o Executivo, que busca conciliar a necesidade de alivio coa prudencia macroeconómica. No debate aparecen contrastes sobre que é máis eficaz: alivios fiscais inmediatos que reduzan a carga, ou transferencias directas e segmentadas para os colectivos máis vulnerables.
Desde o Goberno lembran que non parten de cero: as experiencias da pandemia e da crise inflacionista tras a invasión de Ucraína deixaron unha «arquitectura» de medidas que agora poden reactivarse. Aquela etapa rompeu resistencias en varios departamentos ante o intervencionismo temporal do Estado e permitiu deseñar instrumentos de resposta rápida. Nesta ocasión, con todo, a coalición insiste en que a mera dispoñibilidade de mecanismos non implica o seu uso inmediato sen unha análise previa das repercusións.
Entre as opcións que se barallan figuran reducións temporais de impostos sobre a enerxía, ampliacións do bono social, subvencións ás tarifas para familias vulnerables e apoios a indus
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.