O xuíz imputa ao rexedor ourensán por compatibilizar a Alcaldía coa súa canle de televisión

Poucas veces un sumario levanta tantas expectativas no corazón da cidade de As Burgas. A Sección de Instrución de Ourense deu un paso decidido cara adiante, deixando a situación legal do primeiro edil nunha encrucillada de difícil resolución. O titular do xulgado concluíu a fase de investigación dunhas dilixencias que indagan no presunto exercicio simultáneo de funcións públicas e negocios privados. Demasiado tempo no ar.

Quen ocupa a primeira vara da capital provincial desde o 15 de xuño de 2019 enfrontase agora a un muro xurídico de considerable entidade. Fontes xudiciais confirman que o auto ditado nas Dilixencias Previas número 674/2025 atribúe ao rexedor un delito continuado de prevaricación administrativa. O motivo central non é outro ca a súa negativa a solicitar o preceptivo permiso para compatibilizar o seu rol institucional coa xestión dunha empresa de comunicación. A ninguén se lle escapa que a gravidade desta acusación salpica directamente a credibilidade das institucións locais.

A sombra da incompatibilidade e o control mediático

Aí está a clave deste embrollo xurídico e político. Cómpre recordar a Lei de 1984, norma de obrigado cumprimento que regula os valores patrimoniais e os límites estritos do desempeño simultáneo de actividades no sector público. Abonda con mirar o expediente para constatar unha realidade flagrante: o actual inquilino do Paseo, ademais de ostentar a máxima representación municipal en réxime de dedicación exclusiva, é propietario e único responsable dunha cadea de televisión local. A coexistencia de ámbolos dous roles, amparada no silencio administrativo e sen o aval legal pertinente, choca de pleno contra a normativa vixente.

Ninguén debería poder exercer de xuíz e parte na información municipal. E menos aínda cando a lei prohibe de maneira expresa acumular cargos de tanta responsabilidade sen o debido control. O certo é que manter a propiedade dun medio de comunicación mentres se goberna unha cidade de máis de cen mil almas plantea dúbidas máis que razoables sobre a imparcialidade informativa e o uso que se pode facer das institucións. Non parece casualidade que o instrutor teña posto o foco precisamente nesta intersección tóxica entre o poder político e os intereses empresariais.

O prexuízo económico e as arcas municipais

Difícil entender a dimensión real deste caso sen pór os ollos nas contas públicas. Non é menor o dato que rodea esta presunta trama de incompatibilidades. O maxistrado instrutor subliña na súa resolución que o máximo representante local viña cobrando un soldo baixo o paraugas da exclusividade. Un soldo substancioso ao que, de terse tramitado a compatibilidade de forma legal e ter sido denegada —como dita a lóxica da normativa—, non tería ningún dereito. O desequilibrio resulta evidente e contundente. O erario público ourensán puido sufrir un menoscabo directo durante todos estes anos de mandato ininterrumpido.

A actitude do rexedor, segundo se desprende do relato de feitos, non admite demasiadas lecturas optimistas. O auto apunta a que actuaba a sabendas da ilegalidade que supuña a súa situación. É dicir, coñecía a obriga legal de pedir permiso e decidiu ignorala por completo. A figura dun alto cargo municipal cobrando das arcas públicas mentres xestiona negocios privados alleos a esa dedicación exclusiva debuxa un escenario bastante turbio. A omisión deliberada dos seus deberes legais converte a presunta irregularidade nun elemento central da acusación.