O portavoz dos bispos defende ao novo nuncio: «iso de pasado escuro é un prexuízo»

A actualidade informativa vese marcada polo titular «portavoz obispos defende novo nuncio», un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual. As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do inmediatamente visible.

Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require un análise detallado. O secretario xeral e portavoz da Conferencia Episcopal Española, Francisco César García Magán, defendeu este martes ao novo nuncio do Papa en España, recentemente nomeado polo Papa León XIV, ao advertir que falar de «pasado escuro», como fixeron algúns medios de comunicación, é un «prexuízo» e é «moi perigoso». Pola contra, destacou a súa «traxectoria diplomática consolidada e prestixiosa», a quen tivo ocasión de coñecer por ter coincidido ambos na Secretaría de Estado vaticana. «Iso de pasado escuro paréceme case un prexuízo, é un prexuízo que antes de coñecer a unha persoa a etiquetamos. Iso é moi perigoso», sinalou García Magán, a preguntas de ABC nun coloquio organizado polo Club Siglo XXI. «Etiquetar ás persoas, poñernos en prexuízos, quedarnos na casca e non chegar ao corazón de cada un ten moitos riscos», concretou, en resposta ás informacións que tachan a Piero Pioppo de conservador, baseadas en que foi secretario persoal de Angelo Sodano, quen fora secretario de Estado con Xoán Paulo II e que favoreceu o encubrimento de Marcial Maciel. Non obstante, García Magán afirmou que «é un home cunha traxectoria diplomática consolidada e prestixiosa, que ten coñecemento do mundo hispano», tanto en América, onde foi agregado en diversas nunciaturas, como en África, onde foi nuncio en Camerún e en Guinea Ecuatorial. Así mesmo, destacou que a experiencia deses anos co cardeal Sodano lle dá «un bagaxe de coñecemento da Igrexa moi significativo». O portavoz dos bispos recoñeceu que o nomeamento sufriu un retraso, pois xa comezou a xestarse ao final do pontificado de Francisco, aínda que atribuíuno á «cronoloxía dos tempos», co falecemento do Pontífice e a elección de León XIV. Preguntado por se cre que o novo nuncio contribuirá a aliñar a Igrexa co Papa, García Magán afirmou que a Igrexa española está co Papa e que non lle consta que haxa «nin un bispo díscolo», aínda que recoñeceu que cada un ten o seu carisma e as súas sensibilidades, o que considerou positivo porque «a unidade non implica uniformidade». Antes das preguntas, García Magán defendeu o dereito fundamental á liberdade relixiosa como «pedra de toque do grao de democracia dun Estado». O tamén bispo auxiliar de Toledo repasou a evolución deste dereito en España, o seu desenvolvemento na doutrina da Igrexa católica e a súa valoración á luz do Concilio Vaticano II. «A tutela e o desenvolvemento do dereito fundamental á liberdade relixiosa constitúen unha proba do grao de democracia e liberdade dunha sociedade», afirmou, antes de subliñar que a Constitución de 1978 instaurou un réxime de «aconfesionalidade con cooperación», que descarta tanto o Estado confesional como un modelo de laicismo antirreligioso. Nun repaso histórico, García Magán lembrou que España foi un país confesionalmente católico «durante case toda a súa historia», salvo excepcións como a Constitución de 1869 ou a Segunda República, que «recoñecía a liberdade relixiosa no plano individual, pero limitaba severamente o seu exercicio colectivo». Coa Constitución de 1978, engadiu, «abándonase o réxime de confesionalidade e establécese a neutralidade positiva do Estado», que non se limita a tolerar, senón que «ordena aos poderes públicos manter relacións de cooperación coa Igrexa católica e as demais confesións relixiosas». A Lei Orgánica de Libertade Relixiosa de 1980, explicou, desenvolveu este marco «en perfecta sintonía cos estándares internacionais e europeos», garantindo tanto o exercicio individual como comu